News
02 September 2010
«Эхо Москвы» - commentary of Deputy Prime Minister (in Russian)
    
Почему МИД России не рекомендует россиянам ездить в Грузию?

Т.ДЗЯДКО: Мы тем временем после объявления правильного вопроса переходим к следующей теме. Только вначале молния. Вот, агентство «Интерфакс»: «Президент Белоруссии Александр Лукашенко не исключает российского следа в инциденте на территории посольства РФ в Минске. Я напомню, что пару дней назад нашу дипмиссию закидали бутылками с зажигательной смесью. Никто не пострадал, но была сожжена одна машина. Подробности, наверное, в самое ближайшее время узнаем и будем вам об этом рассказывать в наших информационных выпусках.

О чем мы будем говорить в ближайшие без малого 30 минут? Сегодня российский МИД выступил с рекомендацией к гражданам РФ воздержаться от поездок в Грузию из-за преследований. Андрей Нестеренко, официальный представитель российского внешнеполитического ведомства заявил следующее: «Действительно, иностранцы, посетившие Абхазию или Южную Осетию, в случае появления в Грузии подвергаются уголовному преследованию, влекущему крупные штрафы или тюремное заключение. Делается это на основании закона об оккупированных территориях. И, - утверждает Нестеренко, - россияне в сегодняшней Грузии систематически становятся жертвами произвола, независимо от того, бывали ли они когда-либо в Абхазии и Южной Осетии». И как вывод от господина Нестеренко, российский МИД не рекомендует российским гражданам в такой ситуации как сейчас ездить в Тбилиси и в другие грузинские города, ну и вообще ездить в Грузию.

И.ВОРОБЬЕВА: Всю эту ситуацию мы попросили прокомментировать, поскольку есть у нас реакция МИДа России, вот, мы ее все видим, хотелось бы услышать какую-то реакцию из Грузии. Поэтому у нас сейчас на прямой телефонной связи со студией Темур Якобашвили, госминистр Грузии по вопросам реинтеграции.

Т.ДЗЯДКО: Темур, добрый день, вы слышите нас?

Т.ЯКОБАШВИЛИ: Слышу, да.

Т.ДЗЯДКО: Скажите, правильно ли, на ваш взгляд, российский МИД рекомендует нашим гражданам не ездить к вам в гости? Что, в Грузии опасно для россиян?

Т.ЯКОБАШВИЛИ: В зависимости, о каких россиянах мы ведем речь? Если мы речь ведем о шпионах и посланниках руководства специальными миссиями, опасно. А что касается свободных граждан и просто туристов, бизнесменов, никаких препятствий нету. И господин Нестеренко неоднократно пользуется тем, что он дипломат, и пытается только частично говорить правду, а не всю правду. Никого из иностранцев, россиян, которые легально проживали на оккупированных территориях, не гонится. Если грузинские власти проинформированы насчет визита, ни у кого не возникает проблем, иностранцы ездят в Грузию. Тем более те, кто занимается гуманитарными вопросами на оккупированных территориях. Так что у них проблем нет.

А что касается вообще прибытия в Грузию, мне кажется, что чего боятся в России не самой России, а, в частности, правительство России, что те успехи, которые есть в так называемой порабощенной Грузии очень сильно бросаются в глаза и очень сильно диссонируют с теми успехами так называемыми, которые есть внутри России. Поэтому такая рекомендация, все-таки, наверное уже для того, чтобы не показать так называемую побежденную Грузию.

Т.ДЗЯДКО: Смотрите. Если позволите, я сейчас приведу еще одну цитату из господина Нестеренко и попрошу вас ее прокомментировать. Значит, заявляет он следующее. Цитата обширная. «Мне не раз уже приходилось говорить о том, что буквально каждый, кто приезжает в Грузию из России по частным делам или для посещения родственников является потенциальным объектом провокаций грузинских спецслужб и реально рискует оказаться за решеткой. Нашим гражданам подбрасывают оружие, фальшивые деньги или наркотики, фабрикуются уголовные дела, после чего людей бросают в тюрьму», - говорит господин Нестеренко.

Т.ЯКОБАШВИЛИ: Ну, я могу повторить только слова Путина. Адреса, явки, имя, фамилия. Может он назвать тех людей, против которых были осуществлены такие действия, конкретно?

Т.ДЗЯДКО: Да, вот он говорит, господин Кинкадзе, господин Марчук, господин Скрыльников. Вот 3 фамилии, которые я здесь вижу.

Т.ЯКОБАШВИЛИ: Да, 3 фамилии. Наверное, надо посмотреть за этими фамилиями, чем они занимались. Я уже сказал, что Грузия преследует только тех людей, которые приезжают с недобрыми намерениями в Грузию. А все остальные, я вам могу назвать очень много людей, которые уже побывали в Грузии за последние 2 года, и я не видел, что у них были хоть какие-то проблемы вообще. А тем более сейчас, когда открылись чартерные рейсы прямые и они заполнены, как я понимаю, переполнены. Надо спросить у этих людей – они чувствуют какую-то дискриминацию или нет? Спросите у госпожи Собчак – она очень чувствовала внимание спецслужб? Или спросите других российских деятелей видных, которые приезжали. Я думаю, что, все-таки, за таким заявлением стоит другая политика. И мне кажется, что этот запрет, все-таки, не запрет. То есть подсказка делается для того, чтобы создавать негативный имидж Грузии.

Т.ДЗЯДКО: Ясно. Еще один вопрос. Сегодня Всероссийский центр изучения общественного мнения (ВЦИОМ) опубликовал данные опроса, который был проведен в середине августа, 21-22 августа. Опрошено было 1600 человек в 140 населенных пунктах России. И касался этот вопрос событий 2008 года, августа. И результаты довольно интересные – я вас попрошу их прокомментировать. Значит, на вопрос, правильно ли поступила Россия, признав независимость Абхазии и Южной Осетии, в 2008 году «Безусловно, да» отвечало 59%. В нынешнем, 2010-м только 34%. И на вопрос, правильно ли поступила Россия, поддержав Южную Осетию в грузино-осетинском конфликте «Безусловно, правильно» в прошлом году отвечало 59%, в нынешнем, 2010-м только 38%. Как вам кажется, о чем говорят подобные данные опроса и подобные результаты? И может ли быть какое-то развитие, какое-то изменение российской официальной политики по отношению к Грузии на фоне того, как меняются взгляды российских граждан?

Т.ЯКОБАШВИЛИ: По-моему, эта фраза принадлежит Эйзенхауэру, который говорит, что можно некоторых людей всегда дурить, можно всех дурить какой-то определенный промежуток времени, но всех дурить всегда не получится. На фоне той информационной пропаганды или негативной пропаганды, которая велась против Грузии, не удивительны результаты, которые были в прошлом или в позапрошлом году. Но после того как уже просачивается информация, как успешно ворует Кокойты российские деньги и деньги российских налогоплательщиков, естественно, люди уже задумываются о том, сколько им стоит так называемая независимость этих оккупированных территорий. И она стоит именно налогоплательщикам в России, те деньги, которые должны идти на школы, на детские сады, на инфраструктуру и так далее. Я думаю, что, к сожалению, такое настроение народа не изменит политику нынешнего российского руководства. И, к сожалению, к большому сожалению, антигрузинская информационная истерия – она продолжается. И выступление господина Нестеренко в данном случае из этой же серии, и специальные передачи, которые делаются, как в Грузии все плохо – это из этой же серии. Опять, те люди, которые побывали в этом году в Батуми, например, где количество туристов с прошлого года выросло в 5 раз, 500%. Да? Наверное, они другого мнения, чем господин Нестеренко.

Т.ДЗЯДКО: Скажите, а у вас есть какая-то статистика – вот, вы говорите о количестве туристов в Батуми – относительно российских граждан, которые в этом году и в прошлом году посещали Грузию? Какова тенденция?

Т.ЯКОБАШВИЛИ: Я не могу точно сказать, поскольку точных данных у меня нет. Но мы должны помнить, что Грузия находилась со стороны РФ в полной блокаде не только экономической, но и транспортной. То есть не было воздушного сообщения, не было ничего. И те, которые летали в Грузию, летали через третьи страны.

Т.ДЗЯДКО: Ну, через Минск, через Киев, да.

Т.ЯКОБАШВИЛИ: Я думаю, что после того как есть чартерные рейсы, количество тех людей, которые будут приезжать в Грузию, оно увеличится. И после того как открыли погранпропуск в Верхнем Ларсе, естественно, она тоже увеличивается. То есть без острой необходимости люди не приезжают из России в Грузию, потому что надо приезжать через третьи страны. Так что я думаю, что интерес к Грузии в России еще не пропал и так быстро не пропадет. Но правительство РФ пытается скрыть новую Грузию от своих граждан. Потому что новая Грузия является абсолютно противоположным составляющим того, что пытаются российские медиа рассказывать о Грузии.

И.ВОРОБЬЕВА: Спасибо вам большое. Я напомню, что у нас по телефону на прямой линии со студией был Темур Якобашвили, госминистр Грузии по вопросам реинтеграции.
13 August 2010
Georgia and the Limits of Russian Power
    
Article by Melik Kaylan,Wall Street Journal

Two years ago this week I watched Russian tanks roll into Georgia. The Russians claimed they were defending South Ossetians from an unprovoked attack, but in fact the Georgians were defending themselves against Russian-backed separatism.

Moscow had invented South Ossetia in Stalin's time as an enclave to give the Russians a foothold on the Georgian side of the Caucasus Mountains, enabling them to exert control over Georgian territory. The South Ossetians were—and are—Moscow's proxies in this strategy.

During the 2008 incursion, I spoke to a Russian tank commander who was being served free beer and vegetables by a Georgian farmer at a crossroads. "We are here to help the poor people," he said—a propaganda line as Soviet and archaic as Moscow's strategic thinking.

I returned to the area a few weeks ago. The Russians now occupy not just South Ossetia but territory within 20 miles of Tbilisi, Georgia's capital. They have begun building a barrier: sandbags, mud hills, militarized towers and the like which will be supported by military bases Moscow is also building. They clearly plan a long stay. The Russian invasion displaced more than 100,000 Georgians. They remain displaced.

Meanwhile, Russian Prime Minister Dmitry Medvedev visited the other breakaway enclave, Abkhazia, on Aug. 8 to celebrate its independence, which Moscow officially "recognized" along with South Ossetia's soon after the invasion. He promised to chip in $300 million to the local economy.

This mini-Iron Curtain, like the one that descended over Europe in the aftermath of World War II, will also be swept away. Yes, it will take time. But artificial zones dependent on Moscow's subsidies are black holes. No competitive legitimate business flourishes there—only corruption, smuggling, gambling, alcoholism and weapons training.

Meanwhile, the World Bank rates Georgia as the 11th easiest country on Earth in which to do business. As for corruption, I personally saw an official Georgian government vehicle stopped and ticketed by a traffic cop for going too fast. This is not something you will see in Moscow.

Two years ago, Georgian officials complained that the Bush administration refused to sell them antitank and air-defense weapons, or admit them to NATO to deter Moscow's hostile plans. When Hillary Clinton visited Tbilisi on July 5, the Secretary of State spoke in gratifyingly blunt terms of the Russian "occupation" but didn't offer the Georgians any deterrent hardware. Moscow was and remains too important in isolating Iran and in allowing U.S. access to Central Asian supply lines to Afghanistan. So is there any more hope for Georgia now than in 2008?

There is. Russian officials then were telling anyone who would listen that their main objective was regime change in Tbilisi. That is not about to happen. The Georgians continue to support their president, Mikheil Saakashvili, and they won't hand Moscow a reward for its brutality.

The Abkhaz and South Ossetians will learn that freedom from Tbilisi but dependence on Moscow is no freedom at all. As they watch American, European, Turkish, Kazakh, Israeli and other investors turn their freer democratic neighbor into a booming Western-style economy while their own territory stagnates behind barbed wire, the process will take care of itself. Russian passports and handouts and pseudo-elections managed from Moscow are no substitute for a real future.

During my recent trip in Georgia, I had dinner with Temuri Yakobashvili, the minister for reintegration. He was not at all gloomy. He intimated that Georgians were talking through back channels to the authorities in the separatist regions toward an eventual rapprochement.

"The invasion proved the limits of Russian power," he said. "They couldn't take over our country or remove our government. And . . . [t]hey've failed to drag us into their sphere of influence."

Mr. Yakobashvili believes Russia doesn't have the resources to prevail. "It was their last gasp," he said. "Yes, they've occupied strategic terrain and purged our citizens but, soon, it's the very people the Russians supposedly saved who will feel occupied by them. Many already do. Russian subsidies don't reach the general population any more than they do in Russia."

Moscow's neo-Sovietism looks no different than the earlier variety, and it will fail for the same reasons. "The picture is clear," Mr. Yakobashvili told me. "So long as the West is the West and Russia is Russia, the story has a happy ending for us."

 

 
11 August 2010 Letter of Mr.Temuri Yakobashvili in “Le monde” (in French)
Un programme pour réunir les Géorgiens

 

Il y a deux ans, alors que les forces russes se déversaient à travers les frontières internationalement reconnues de la Géorgie dans les régions d'Ossétie du Sud et d'Abkhazie et plus loin encore, une crise humanitaire a débuté.
 
Des civils géorgiens furent chassés de leurs foyers et villages par les troupes russes qui progressaient. Même si la guerre n'a duré que quelques semaines, la souffrance est continue pour des milliers de citoyens géorgiens qui sont dans l'impossibilité de retourner chez eux, ainsi que pour ceux qui vivent toujours sous l'occupation russe.
Le cessez-le-feu négocié par l'Union européenne, qui a stoppé le conflit ouvert entre la Russie et la Géorgie, exigeait que les Russes travaillent au retour sécurisé et digne dans leurs foyers de toutes les personnes déplacées et des réfugiés.
 
Le cessez-le-feu rejette l'utilisation de la force comme moyen de modifier les frontières de l'Europe du XXIe siècle, exige des forces russes qu'elles se retirent sur leurs positions d'avant la guerre et respectent la souveraineté territoriale de la Géorgie. Comme le ministre des affaires étrangères français, Bernard Kouchner, l'a récemment affirmé, "la Russie a failli à respecter certains paragraphes de l'accord". Mais cela ne peut empêcher le gouvernement et le peuple de Géorgie de poursuivre les objectifs énoncés dans l'accord de cessez-le-feu.
 
Pendant les deux ans qui ont suivi la guerre, le gouvernement géorgien a fait d'énormes progrès dans la reconstruction du pays, et dans l'économie et le développement des institutions démocratiques qui la maintiendront. Nous avons aussi lancé un plan audacieux pour réintégrer l'Ossétie du Sud et l'Abkhazie dans la démocratie géorgienne, alors même que la Russie a décidé de rendre permanente son occupation illégale du territoire géorgien.
 
Même si le gouvernement géorgien n'a pas de contrôle sur l'Abkhazie et l'Ossétie du Sud, la communauté internationale perçoit les deux zones comme des territoires géorgiens occupés - nous reconnaissons que tous ceux qui y habitent et tous ceux qui souhaitent retourner dans leurs foyers ont les mêmes droits et protections attachés à la citoyenneté géorgienne que leurs compatriotes vivant hors de ces territoires occupés.
 
A cette fin - et de concert avec les organisations de la société civile, ONG, gouvernements étrangers et organisations internationales - le gouvernement géorgien a exposé une stratégie de construction de partenariats sociaux et économiques entre les populations vivant de chaque côté des lignes de démarcation actuelles.
 
A travers ce programme, et reconnaissant qu'il ne peut y avoir de solution militaire à ce problème, nous avons comme objectif de réaliser la réunification volontaire des communautés aujourd'hui divisées par des postes de contrôle et des barbelés.
 
Nous établirons bientôt une agence de coopération afin de promouvoir le développement des entreprises en Abkhazie et Ossétie du Sud et dans les zones adjacentes de la Géorgie. Nous les aiderons à intégrer les marchés internationaux en instituant un laboratoire de contrôle de qualité certifiant la conformité des produits locaux aux standards internationaux. Nous établirons aussi un fonds privé pour aider les entreprises à travers les lignes de démarcation afin de soutenir celles qui pourraient avoir des difficultés à attirer des investissements.
 
Les infrastructures seront aussi développées, avec des fonds spécifiques pour la réhabilitation des routes en Abkhazie et Ossétie du Sud, la mise en place de services de bus entre les régions et Tbilissi, et un ferry pour relier les ports de Batoumi et de Soukhoumi. Nous avons même proposé d'offrir à la totalité de l'Abkhazie un service d'accès gratuit à Internet, ainsi que des ordinateurs portables gratuits aux élèves des écoles primaires (comme ce sera le cas partout ailleurs en Géorgie).
 
Notre programme permettrait aussi aux résidents des deux zones d'accéder aux universités géorgiennes et à des programmes de bourse pour étudier à l'étranger.
Ce ne sont que quelques propositions du programme qui sera mis en place afin d'éviter que les communautés séparées par ce conflit soient coupées de façon permanente en termes économiques, sociaux et politiques de la Géorgie et de la communauté internationale. Il n'y a pas de doute que le chemin vers la réunification sera long et difficile, et nous n'entretenons aucune illusion quant aux défis que nous avons à relever dans la mise en oeuvre de notre stratégie d'engagement.
 
Mais il est de la responsabilité du gouvernement géorgien de faire tous les efforts possibles pour soutenir et resserrer les liens avec ses citoyens en Abkhazie et Ossétie du Sud - pas seulement afin d'éviter leur isolement économique et politique, mais pour accélérer le retour des personnes déplacées et des réfugiés chez eux.
 
Mais, avant tout, la Géorgie et la communauté internationale doivent rester fermes sur le principe que les frontières ne peuvent être changées par la violence et l'agression. Ces méthodes, qui avaient cours lors des siècles passés, n'ont engendré que guerres, instabilités et tragédies.
 
Ce à quoi nous aspirons, c'est la fin de l'occupation et la réunification pacifique de notre pays. Et nous attendons le jour où tous les citoyens de Géorgie - quelle que soit leur ethnie - pourront vivre ensemble en paix et dans la prospérité, choisir leur propre avenir et assumer leur juste place dans l'Europe libre et démocratique.
 
Temuri Yakobashviliis, ministre d'Etat géorgien à la réintégration
 
    
09 August 2010 Interview of « La Croix » with Mr. Temuri Yakobashvili (in French)

 

 
Temour Yakobachvili : « nous misons sur des avancées concrètes »
En charge du dialogue avec la Russie et les territoires séparatistes, ce responsable géorgien croit à la possibilité de faire revenir l’Abkhazie et l’Ossétie en créant des facilités pratiques pour les habitants de ces régions
Entretien avec Temour Yakobachvili, vice-premier ministre de Géorgie en charge du dialogue avec la Russie et les territoires séparatistes
La Croix : Deux ans après, qu’est-ce que la guerre de Géorgie a changé dans le Caucase ?
Temour Yakobachvili : Pour avoir une image complète, il faut se souvenir de ce qu’étaient les véritables objectifs de la Russie, avant la guerre. Ce qu’elle voulait, c’était se réinstaller dans l’espace post-soviétique et s’ériger en seul véritable garant d’un nouvel ordre dans son étranger proche. Son but n’était pas de prendre le contrôle de quelques villages.


Or la Russie n’a pas réussi à installer son ordre à l’issue de cette guerre. Elle n’a pas réussi, en particulier, à mettre à bas le régime de Mikheïl Saakachvili, ni à occuper l’ensemble de la Géorgie, ce qui entrait dans ses plans.


La Russie a bien obtenu une victoire en renvoyant à plus tard l’élargissement de l’Otan à la Géorgie et à l’Ukraine. Mais en dehors de cela, la guerre a aussi démontré que l’armée russe se trouve aujourd’hui en mauvais état. Enfin, en dépit d’énormes efforts diplomatiques, la Russie a échoué à faire reconnaître l’Abkhazie et l’Ossétie du Sud comme des « États indépendants » par d’autres gouvernements de la région, dans la foulée de son propre soutien à ces deux territoires.

Seuls le Venezuela, le Nicaragua et Nauru (un micro-État du Pacifique, NDLR) ont suivi. Mais ni la Biélorussie, ni les républiques d’Asie centrale ne l’ont fait. Et nous avons des assurances que l’Ukraine ne le fera pas.
Comment ont évolué l’Abkhazie et l’Ossétie du Sud ?
Sur le terrain, on voit une militarisation et en même temps une dépopulation de l’Ossétie et de l’Abkhazie. Des militaires russes s’installent durablement, au nombre de 10 000 soldats environ, dans ces territoires. Et un grand nombre de civils sont partis. Certains étaient des Géorgiens qui ont dû fuir au moment du conflit et n’ont pu rentrer.


D’autres sont des Ossètes qui ont dû partir chercher du travail en Russie. Avec l’arrivée des forces russes, les milices paramilitaires ont été dissoutes. Or elles étaient la principale source d’emplois… En Abkhazie, le contrôle de la Russie s’accroît. L’« indépendance » revendiquée est une fiction. Il se produit une annexion économique par la Russie.
Comment espérez-vous convaincre les Abkhazes et les Ossètes de revenir au sein de la Géorgie ?
Nous avons mis sur pied une « stratégie pour les territoires occupés ». Elle mise sur des avancées concrètes. Par exemple, nous voulons créer des cartes d’identité à statut neutre et des laissez- passer, de façon à offrir aux habitants de ces territoires une alternative au passeport russe, s’ils veulent voyager ou avoir accès aux soins.
En effet, la santé est gratuite en Géorgie mais, pour y avoir accès, il faut un passeport géorgien. Or certains habitants d’Abkhazie et d’Ossétie ont des difficultés à prendre un document qui indique qu’ils sont de nationalité géorgienne… D’où l’idée de ces cartes spéciales où la nationalité ne serait pas indiquée.
Ainsi, ceux qui prendront ce document ne seront pas en difficulté vis-à-vis des autorités locales. Cette carte permettra de bénéficier de droits sociaux en Géorgie mais donnera aussi le droit d’enregistrer un commerce, de percevoir sa retraite ou bien d’étudier.
Nous savons qu’il existe déjà un certain nombre de passages de Géorgiens vers l’Abkhazie et l’Ossétie. Huit cents personnes par jour franchissent la rivière Inguri (qui marque la ligne de démarcation entre la Géorgie et l’Abkhazie, NDLR).
Il existe aussi des passages vers l’Ossétie mais ils sont plus difficiles à chiffrer car ceux-là se font à travers champs, en évitant tous les postes de contrôle. Ces allées et venues participent à la normalisation. C’est ce que nous voulons encourager pour avoir de plus en plus de relations en matière d’économie, d’éducation, de façon à ce que la confiance se rétablisse.
propos recueillis par Alain GUILLEMOLES
 
 
Temuri Yakobashvili: « We are betting on concrete progress » (unofficial translation)
 In charge of the dialogue with Russia and separatist territories, this Georgian official believes in the possibility to have Abkhazia and South Ossetia come back to Georgia by creating practical facilities for the inhabitants of these regions.
 
Interview/Discussion with Temuri Yakobashvili, deputy Prime Minister of Georgia in charge of the dialogue with Russia and the separatist territories
La Croix: Two years after the war, what has the Georgian war changed in the Caucasus?
Temuri Yakobashvili: To have a complete picture, you have to remember what were the real goals of Russia, before the war. What Russia wanted was to reinstall itself in the post-soviet space and to set itself up as the only guarantor of a new order in the region. Russia’s goal was not to take control of a few villages.
 But Russia has not succeeded in creating order after this war. In particular, Russia did not succeed in overthrowing Mikheil Saakashvili’s regime or occupying the totality of Georgia, which was in its plans.
 
Russia indeed obtained a victory by postponing NATO’s enlargement to Georgia and Ukraine. But, apart from that, the war also showed that the Russian army is today in a poor condition. Finally, in spite of enormous diplomatic efforts, Russia has failed to have other governments of the region recognize Abkhazia and South Ossetia as “Independent states”, which would have been in following of it’s own support to the two territories.
 
Only Venezuela, Nicaragua and Nauru (a micro State of the Pacific, Editor’s note) have followed. But neither Belorussia, nor the republics of Central Asia have recognized them. And we have some guarantees that Ukraine won’t either.
 
How did Abkhazia and South Ossetia evolve?
On the field, we can see a militarization and at the same time a depopulation of Ossetia and Abkhazia. Some Russian militaries are settling in those territories, approximately 10 000 soldiers. And a large number of civilians have left. Some of them were Georgians that had to flee during the conflict and could not go back.
 Other are Ossetians who had to leave to find some work in Russia. With the arrival of the Russian forces, the paramilitary militias have been dissolved. They where the principal source of employment… In Abkhazia the control by Russia is strengthening. The “Independence” demanded is a fiction. What is happening is an economic annexing by Russia.
How do you hope to convince the Abkazians and the Ossetians to come back to Georgia?
We have put in place a “strategy for occupied territories”. It is based on concrete advances. For instance, we want to create Identity cards with a neutral status and some passes, in order to offer the inhabitants of these territories an alternative to the Russian passport, if they want to travel or gain access to healthcare services.
 Indeed, the healthcare is free in Georgia, but, to have access to it, you need a Georgian passport. And some inhabitants of Abkhazia and Ossetia have difficulties to take a document stating that they are of Georgian nationality… That is where the idea of those special cards where nationality would not be indicated came from.
 
So, those who will take this document will not have difficulties with local authorities. This card will allow them to benefit from social rights in Georgia, but also to register a business, to be eligible for a pension or to study.
 
We know that a certain number of passages of Georgians exist towards Abkhazia and South Ossetia. 800 people/day cross the Inguri river (which marks the demarcation line between Georgia and Abkhazia, editor’s note).
There are also some passages towards Ossetia but they are harder to count as they are moving across fields, avoiding all the check-points. This commuting helps the situation to progress towards normalisation. This is what we are encouraging in order to have better economic and educational exchanges, and so that the trust be re-established.
 propos recueillis par Alain GUILLEMOLES
 
 
 
    
09 August 2010 Interview of newspaper «24 hours” with Mr. Temuri Yakobashvili (in Georgian)

 

"ოკუპაცია" - მნიშვნელოვანი ტერმინი დეოკუპაციისთვის
 
რუსეთ-საქართველოს აგვისტოს ომის დაწყებიდან ორი წელი შესრულდა და დღეს რუსეთის აგრესიის განმეორების საფრთხეს, განსხვავებით გასული წლისგან, ფაქტობრივად, აღარ ახსენებენ. დაპირისპირებამ მეტწილად დიპლომატიური ხასიათი მიიღო.
 
 
რუსეთ-საქართველოს აგვისტოს ომის დაწყებიდან ორი წელი შესრულდა და დღეს რუსეთის აგრესიის განმეორების საფრთხეს, განსხვავებით გასული წლისგან, ფაქტობრივად, აღარ ახსენებენ. დაპირისპირებამ მეტწილად დიპლომატიური ხასიათი მიიღო.
 
რეინტეგრაციის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრი, ვიცე-პრემიერი თემურ იაკობაშვილი კონფლიქტის გადასაჭრელად საქართველოს მთავრობის მიდგომების შესახებ გვესაუბრება.
 
- საერთაშორისოდიპლომატიისმონაწილეობით, რაშეიცვალაკონფლიქტისმოგვარებისსაკითხში?
 
- ყველაზე მნიშვნელოვანი ძვრა, ჩემი აზრით, არის ის, რომ რუსეთის მცდელობა, ეს რეგიონები დამოუკიდებელ სახელმწიფოებად აღიარებულიყვნენ, უშედეგო გამოდგა. დღეს ნათელია, რომ ამის საპასუხო მცდელობა უფრო ეფექტურია: სიტუაცია ისე შეტრიალდა, რომ თუ თავიდან დამოუკიდებელ სახელმწიფოებად აღიარებაზე იყო საუბარი, ახლა ლაპარაკობენ მათ აღიარებაზე, ოღონდ - ოკუპირებულ ტერიტორიებად. ასეთმა მიდგომამ გავლენა იქონია და აღარ გამოჩენილან ახალი ქვეყნები, რომლებიც ამ რეგიონებს დამოუკიდებელ სახელმწიფოებად აღიარებდნენ. ჩვენ ძალიან მადლობელნი უნდა ვიყოთ დასავლელი, ასევე აღმოსავლელი პარტნიორების და ყველა იმ ქვეყნის, რომლებმაც ამ საკითხში ძალიან პრინციპული პოზიციები დაიკავეს. მიმაჩნია, რომ ეს არის რუსეთის დიპლომატიისთვის კრახი, ჩვენთვის კი რეალური შესაძლებლობა ტერიტორიების დაბრუნებისთვის, ქართულ სამართლებრივ სივრცეში მათი რეინტეგრაციისთვის და ამ ხალხის საქართველოში დაბრუნებისთვის.
 
- რამინიშნებებსაკეთებენამსაკითხზედიპლომატები?
 
- ჩემთან საუბრის დროს ყველა იყენებს ტერმინს - "ოკუპაცია", საჯაროდ კი ამას ზოგი ერიდება, ზოგი არ ერიდება. ყველა ფიქრობდა, რომ ამერიკის შეერთებული შტატები ამას არ გააკეთებდა, მაგრამ ვაშინგტონში არაფერსაც არ ერიდებიან. ვფიქრობ, ეს ტენდენცია უკვე ძალას იკრებს, თან სერიოზულად, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ აღიარების პრევენციისთვის, არამედ შემდგომში რეალური დეოკუპაციისთვის.
 
- თუმცა, ევროპარლამენტისმიერმიღებულრეზოლუციაში, ქართულიდიპლომატიისმცდელობისმიუხედავად, ტერმინი "ოკუპაცია" არგამოუყენებიათ.
 
- ქართულ დიპლომატიას მაშინ ძალისხმევა არ დაუშურებია, მაგრამ იქ ზოგიერთებმა საკმაოდ უგუნური შეცდომები დაუშვეს. ჩვენ ამ თემას აუცილებლად დავუბრუნდებით, ეს სამუშაოა. რა თქმა უნდა, ჩვენი დიპლომატია ადამიანური რესურსითა და გამოცდილებით გაცილებით შეზღუდულია, ვიდრე რუსული დიპლომატია, თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს, რომ სიმართლე ჩვენს მხარეს არ არის - ამ სიმართლით ჩვენ გავიმარჯვებთ.
 
- პრეზიდენტმასააკაშვილმამუხათგვერდისძმათასასაფლაოზეგანაცხადა, რომრუსეთისაგრესიამოსალოდნელიციყოდაძალიანმოულოდნელიც. ამასროგორგანმარტავთ?
 
- ყველა ჩვენი დასავლელი პარტნიორი მაშინ გვარწმუნებდა, რომ რუსეთს ომი არ სურდა - სწორედ ამ თვალსაზრისით იყო რუსეთის აგრესია მოულოდნელი, თუმცა ჩვენ გვქონდა ფაქტები, რომ რუსეთი ომისთვის ემზადებოდა და ამ ფაქტებს ჩვენს პარტნიორებს მაგიდაზე ვუდებდით. მოულოდნელი იმიტომაც შეიძლება ეწოდოს, რომ მაინც ძნელად დასაჯერებელი იყო რუსეთის წასვლა ასეთი მასშტაბის ავანტიურაზე. დღეს, ორი წლის გადასახედიდან ჩანს, რომ ეს ნაბიჯი თვითონ რუსეთს ძალიან ძვირად დაუჯდა. ჩემი აზრით, დღესდღეობით ცხადია ერთი რამ - ქართული სახელმწიფო გაცილებით უფრო სიცოცხლისუნარიანია, ვიდრე ეგონა ბევრს ქვეყნის შიგნით ან მის გარეთ. რუსეთის ნეოიმპერიალიზმი ისეთივე ფიქციაა, როგორც აფხაზეთის და ცხინვალის რეგიონის დამოუკიდებლობა.
 
ფაქტია, რომ რუსეთმა სამხედრო წარმატება დიპლომატიურად ვერ გაიფორმა. ჩვენი ტერიტორიების დანაწევრებას დღეს მსოფლიოში სერიოზულად არავინ განიხილავს და საქართველომ სამი სერიოზული დარტყმის გადატანა შეძლო: რუსეთთან ომის, მსოფლიო ეკონომიკური კრიზისის და საქართველოს ბოლოდროინდელი ისტორიის განმავლობაში ალბათ ყველაზე სერიოზული შიდაპოლიტიკური კრიზისისა. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ ქართული სახელმწიფო არა მხოლოდ გადარჩა, არამედ გადარჩა, როგორც ძლიერი და ქმედითუნარიანი ქვეყანა.
 
- ომისშემდეგსაქართველოსხელისუფლებამდაიწყოტერმინ "ოკუპაციის" დამკვიდრება. ვისიიდეაიყოტერმინისშემოღება?
 
- თემას კონკრეტული ავტორი არ ჰყავს, მაგრამ ამ მიმართულებით პროაქტიური პოლიტიკის გატარება პრეზიდენტის ინიციატივაა და ეს იყო როგორც მთავრობის კაბინეტის წევრთა სურვილი, ასევე ყველაზე ლოგიკური ნაბიჯი, რაც საქართველოს ხელისუფლებას უნდა გადაედგა. ჩვენ მთელი რიგი მიმართულებებით შევიმუშავეთ ხედვები. რაც შეეხება ოკუპანტს, მას ოკუპანტი უნდა უძახო. ოკუპირებულ ტერიტორიებზე მცხოვრებ ჩვენს მოსახლეობასთან ურთიერთობისთვის ახალი სტრატეგია გაგვაჩნია, ხოლო საერთაშორისო თანამეგობრობის მიმართ ჩვენი პოლიტიკა არ შეცვლილა. ჩვენ მივდივართ იმ გზით, რომელიც დავისახეთ - ეს არის დემოკრატიული, დამოუკიდებელი, სუვერენული საქართველოს მშენებლობა. ამ გზაზე რუსეთი ერთი ხელშემშლელი ფაქტორია
 
- ომიიყოაუცილებელიიმისთვის, რომრუსეთიოკუპანტადგეღიარებიათ?
 
- იცით რა, მე ომის შემდეგ პარლამენტის საგამოძიებო კომისიის სხდომაზეც განვაცხადე, რომ ჩვენ ვაპირებდით რუსეთის სამშვიდობო მისიის დასრულებას 2008 წლის მაისში. თუმცა მაშინ საერთაშორისო თანამეგობრობამ გვთხოვა, ამას ნუ იზამთო.
 
მხოლოდ ჩვენ ხომ არ უნდა ვამბობდეთ, რომ რუსი არის ოკუპანტი. ამას ირაკლი წერეთელი უკვე 25 წელზე მეტია, გაიძახის. ამაზე ჩვენი პარტნიორებიც ხომ უნდა დაგვეთანხმონ. მარტო ჩვენ თუ ვილაპარაკებთ, "ამირან გულში მღეროდა" გამოვა...
 
მნიშვნელოვანია ერთი რამ: ომმა ის გამოაჩინა, რაც ადრე მკაფიოდ არ იყო გამოხატული - ჩვენი ძირითადი პრობლემა აფხაზებთან და ოსებთან ურთიერთობა არ არის. მართლა აფხაზებთან და ოსებთან ხომ არ გვაქვს რამე გასაყოფი. საუკუნეების განმავლობაში ერთად ვცხოვრობდით, ცუდი პერიოდებიც იყო და კარგი დროც, მაგრამ ერთად ვიყავით, ისევე, როგორც ჩრდილოეთ კავკასიასთან - ლეკიანობაც გვახსოვს, მაგრამ რა, ჩეჩნები არ ცხოვრობენ ჩვენთან? თუ ზურგი ვაქციეთ ვინმეს, როცა მათ გაჭირვება ჰქონდათ? ჩვენი მთავარი პრობლემაა საქართველო-რუსეთის ურთიერთობა. რუსეთი სეპარატისტებს და სეპარატიზმს ქართული სახელმწიფოებრიობის წინააღმდეგ იყენებს. ოჯახში და მეზობლებს შორის ყველაფერი ხდება, მაგრამ როცა მეზობელი სახლში შემოგივარდება, შვილებს, ცოლს გაგილახავს, შემდეგ ორ ოთახში დაგიჯდება და იტყვის, ჩემიაო, ამას მეზობლობა აღარ ჰქვია.
 
- "ჩართულობისსტრატეგიისსამოქმედოგეგმა", რომელიცთქვენსაპარატშიმომზადდა, საკოორდინაციომექანიზმისშექმნასითვალისწინებს, ესკიოკუპირებულიტერიტორიებისმაკონტროლებელძალასთანთანამშრომლობასსაჭიროებს. რამდენადრეალურიასამოქმედოგეგმისგანხორციელება? ბევრსარსჯერა, რომამგეგმისცხოვრებაშირეალიზებაშესაძლებელია.
 
- შემიძლია, სკეპტიკოსებს ქართული კლასიკიდან ვუპასუხო - ვისაც გვჯერა, გაგვატარეთ. კრიტიკა უფრო ადვილია, ვიდრე საქმის კეთება. ვიღაცის მიერ ჩვენი გაკრიტიკება იმას არ ნიშნავს, რომ საქმე არ უნდა ვაკეთოთ. ის ადამიანები, რომლებსაც სკეპტიციზმი აქვთ, ჩემს მისაღებში დასხდნენ და ნახავენ, რამდენი აფხაზი და ოსი მოდის ყოველდღე. რა თქმა უნდა, ჩვენი მუშაობა რაღაც მიმართულებით უფრო ეფექტური იქნება და რაღაც კუთხით - ნაკლებად. მაგალითად, დღეს შეიძლება აფხაზებთან ურთიერთობა უფრო იოლი იყოს, ვიდრე ცხინვალის რეჟიმთან, რადგან აქამდეც ვიცოდით, რომ კოკოითი ქურდია და ეს ახლა, მგონი, მთელმა რუსეთმა გაიგო.
 
ამ შემთხვევაში უკეთესსა და უარესს არ ვგულისხმობ. თუ ბაგაფში საბჭოთა ნომენკლატურის ნაწილია, კოკოითი კრიმინალია. რევოლუციამდე საბჭოთა ნომენკლატურა ჩვენ აქაც გვყავდა და პოსტსაბჭოთა ელიტასთან ურთიერთობა გაცილებით მარტივია, ვიდრე კრიმინალებთან.
 
გარდა ამისა, ბევრი სხვა ფაქტორიც მუშაობს. ცხინვალის რეგიონში ჩვენი მოსახლეობა 10 ათასს არ აღემატება, უმეტესობა ან მოხუცია, ან რუსეთის ბაზებზე მსახურობს. ამ ადამიანებთან ურთიერთობა უფრო ძნელია, ვიდრე გალელებთან და სოხუმში მცხოვრებ აფხაზებთან. სხვადასხვა ასიმეტრიული საკითხებია: თუკი აფხაზეთის მიმართულებით ბუნებრივი დამაშორებელი ფაქტორი არსებობს - მდინარე ენგური, ცხინვალის მხარეს ასეთი რამ არ არის, ამიტომ აქ გატაცებები უფრო ხშირია. როცა კაცი თავისი ვაშლის მოსაწყვეტად გადადის, როგორ უნდა უთხრა, შენ სხვა სახელმწიფოში ხარო?! ან შეშას რომ აგროვებს და ხის იქითა ტოტი თურმე სხვა ქვეყანაში ყოფილა?! - ეს ყველაფერი მარაზმის დონემდე მივიდა.
 
სხვადასხვა ტიპის განსხვავებებია. თუ აფხაზთან მხოლოდ რუსულად შეიძლება ლაპარაკი, ოსებთან ქართულადაც არის შესაძლებელი. ამა თუ იმ საკითხებში ასიმეტრიაა. თუნდაც ის, რომ ჩვენ ყველაფერს ვატარებთ, რაც აფხაზეთიდან დანარჩენ საქართველოში მოდის, მათ შორის ავტომანქანებს აფხაზური ნომრებით. იგივე შეიძლება არ გავაკეთოთ ცხინვალის რეგიონის მიმართ, რადგან იქიდან ისეთი რამეები შემოდის, რომლებიც შემდეგ ფეთქდება ან რაღაც ზიანი მოაქვს. გვახსოვს ელექტროხაზებისა და რკნიგზის აფეთქება. თან ომი, სულ რაღაც, ორი წლის მომხდარია.
 
- ცოტახნისწინათსოხუმშიიმყოფებოდასამხრეთკავკასიაშიევროკავშირისწარმომადგენელიპიტერსემნები, რომელმაც, აფხაზურიწყაროებისგანცხადებით, აფხაზეთშირკინიგზისამოქმედებისსაკითხიდააყენა. როგორაფასებთამას?
 
- სემნების არ შეუთავაზებია რკინიგზის ამოქმედება. მან სოხუმში კითხვა დასვა: "რას ფიქრობთ ინფრასტრუქტურის საკითხების ან რკინიგზის შესახებ?" ჩვენ ძალიან მარტივი პოზიცია გვაქვს - ლაპარაკი ყველაფერზე შეიძლება. როგორც კი საკითხი მომწიფდება, რა თქმა უნდა, რკინიგზაზეც უნდა ვილაპარაკოთ, თუმცა ამისთვის რაღაცები უნდა მოხდეს. პირდაპირ რკინიგზას ვერ დავეძგერებით.
 
- საიდანუნდადაიწყოსსამოქმედოგეგმისრეალიზება?
 
- ეს უკვე დაიწყო, ამ მიმართულებით ბევრი ნაბიჯია გადადგმული. ყველაფერს თავისი დრო აქვს. რაღაცის ძალით თავს მოხვევამ, შეიძლება, საქმე გააფუჭოს. ამიტომ ჩვენი სამოქმედო გეგმა ადამიანების რეალურ საჭიროებებზეა აწყობილი. აქედან გამომდინარე, პირდაპირ თუ მიხვალ და ეტყვი - მოდი, რკინიგზა გავხსნათ და ავიარეისები აღვადგინოთ, რა პასუხს გასცემ დევნილ მოსახლეობას? მან რა მიიღო ამის სანაცვლოდ? როცა დევნილების დაბრუნება და პოზიტიური პროცესები დაიწყება, მაშინ ყველა თემაზე შეიძლება საუბარი.
 
- გეგმისგარკვეულინაწილიფონდებისდაფინანსურიინსტიტუტებისშექმნასეხება. საქართველოსმთავრობადაფინანსებისთვისხშირადევროპელებსმიმართავს. ამმიმართულებითრამდენადაქტიურადაპირებენისინიპროცესშიჩართვას?
 
- ჩვენ ერთ რამეზე უნდა შევთანხმდეთ - ევროპა და ამერიკა გვჭირდება არა როგორც დონორები, არამედ როგორც პარტნიორები. ვიღაც შეიძლება, ფიქრობდეს, რომ ჩვენ ისინი მხოლოდ ფულისთვის გვჭირდება, მაგრამ ხანდახან არის ისეთი პროექტი, რომელიც, სჯობს, საერთოდ არ განხორციელდეს, რადგანჩვენი ქვეყნისთვის ზიანი მოაქვს. გარდა ამისა, ჩვენ ამ საკითხში, რაღაც დოზით, აფხაზებთანაც ვთანამშრომლობთ.
 
- რაცშეეხებაჟენევისდისკუსიას. თავდაუსხმელობისხელშეკრულებისშემოთავაზებისშემდეგრუსეთისმხარემდააყენაწინადადება, რომთითოეულმამხარემცეცხლისგანუახლებლობისსაკითხზედეკლარირებაინდივიდუალურადუნდამოახდინოს. თუკიამასქართულიმხარეარდათანხმდება, დეფაქტომთავრობებისწარმომადგენლებიმოლაპარაკებებისდატოვებითიმუქრებიან.
 
- დატოვონ მერე! ვერ გავიგე, ჟენევის მოლაპარაკებები ცოლი ხომ არ არის, რომ ან დატოვონ, ან შეირთონ. მით უმეტეს, იქ აფხაზეთის და ოსეთის წარმომადგენლები არ არიან. ისინი იქ თავიანთი ინდივიდუალური როლით მონაწილეობენ. რუსეთი იმის თქმას ცდილობს, რომ ყველაფერი ქართველების, ოსების და აფხაზების გადასაწყვეტია და თვითონ, თითქოს, არაფერ შუაშია. დროის მოგებას ცდილობენ. თუმცა არ მესმის, როგორი ოსი სეპარატისტები არიან ან ბროვცევი, ან ახლახან თავდაცვის მინისტრად დანიშნული იახნოვეცი. მათ დევნილების დაბრუნებაზე, ევროკავშირის დამკვირვებლების შეშვებასა და იქიდან თავიანთ გამობუნძულებაზე საუბრის ნაცვლად, უშინაარსო თემებზე სურთ ლაპარაკი.
 
- ერთიწლისწინათსაუბრობდნენომისგანახლებისსაშიშროებაზე, დღესკიესსაკითხიარგანიხილება. რამდენადმოახდიანამაზეგავლენაშეერთებულიშტატების "გადატვირთვის" პოლიტიკამ?
 
- რა თქმა უნდა, მოახდინა. "გადატვირთვის" პოლიტიკაში ამერიკელებმა ძალიან პრინციპული პოზიციები გამოხატეს და მათი ერთ-ერთი ინგრედიენტი ის იყო, რომ საქართველოსთან ომი არ უნდა განახლდეს. ამის შესახებ ობამას ადმინისტრაციამ და თვითონ პრეზიდენტმა ნათლად განაცხადეს. ასევე მნიშვნელოვანი იყო საერთაშორისო თანამეგობრობის პრინციპული პოზიცია. არანაკლებ პრინციპული მნიშვნელობა ჰქონდა ერთ რამეს - რუსებმა რეალურად დაინახეს, რომ მათ დახვედრას ქართველები წითელი დროშებით, პურით და მარილით არ აპირებენ. ქართველებმა და საქართველომ - ხელისუფლებამ, ოპოზიციამ და საერთოდ საზოგადოებამ - მკვეთრად განაცხადეს, რომ თუ საჭირო გახდება, ვიომებთ. ხოლო ის, რომ რუსეთის მხარდამჭერ პოლიტიკურ ძალებს მხარს უჭერს რაღაც პროცენტი - ნული მთელი, ნული, ნული - ჩვეულებრივი გადახრააა, რაც დემოკრატიულ ქვეყანაში ნორმაა.
 
რუსეთისთვის საქართველოში შემოჭრა ადვილი რომ ყოფილიყო, არც ამერიკას და არც ევროპას ყურს არ დაუგდებდა და ისე შემოჯლიგინდებოდა. მათ იციან, რომ აქ ძმებივით არ დახვდებიან. რუსებმა დაინახეს, რომ ეს მთავრობა რუსეთის ტანკის დანახვაზე არა მხოლოდ არ გარბის ქვეყნიდან, არამედ ამ ტანკის აფეთქებას აპირებს. რუსებმა საქართველოს მოსახლეობის განწყობა დაინახეს.
 
- რაცშეეხებამოქალაქეებისდამოკიდებულებასტერიტორიულიმთლიანობისსაკითხისადმი. NDI-ისმიერჩატარებულიკვლევებითგამოჩნდა, რომსაქართველოსმოქალაქეთაუმრავლესობამთავარეროვნულპრობლემადუმუშევრობასმიიჩნევს, ხოლოქვეყნისგამთლიანებამეორეადგილზეა.
 
- ვფიქრობ, საკითხი არასწორად იყო დასმული, რადგან ხალხს ჰკითხეს, რა არის თქვენი ძირითადი პრობლემაო. ხალხმა კი უპასუხა - სამუშაოო. არის ასეთი ებრაული სიბრძნე, თალმუდში წერია: "ეინ კემახ, ეინ ტორა", "არ არის ფქვილი, არ არის თორა." ანუ თუ ადამიანს საჭმელი არ აქვს და კვდება, ვერც რელიგიას სცემს პატივს, ვერც ქვეყანას და ვერც ვერაფერს. თუ ადამიანს არა აქვს იმის საშუალება, რომ შვილები გამოკვებოს, ცარიელი პატრიოტიზმი, ცოტა არ იყოს, ანომალიაა. ამიტომ ეს გამოკითხვა, ჩემი აზრით, აჩვენებს, რომ საქართველოში საზოგადოება ჯანსაღია. ისინი ოჯახის გამოკვებაზე ფიქრობენ, ხოლო ტერიტორიული მთლიანობა მათთვის მეორე პრობლემაა - ის მესამე ადგილზე არ არის.
 
    
09 August 2010 Newspaper “Guardian”- Don’t let Georgia down, Cameron

 

On the second anniversary of the Russia-Georgia war, the UK should follow the US lead and support Georgian sovereignty
This weekend marks the second anniversary of the Russia-Georgia war. A lot of water has passed under the bridge since then, including the "reset button" being pressed by President Barack Obama in terms of relations between the US and Russia. George W Bush was an evangelist for the Georgian people. So was Senator Joe Biden, now the Democratic vice-president.
The switch from a Republican to a Democrat administration in Washington has seen a new, grownup politics on display. The reset button has yielded tangible benefits for global security, but has not been at the expense of Georgia or other US allies in the Caucasus and former CIS. Last month, Hillary Clinton visited Georgia to defy the notion that better relations with Russia means the White House is dumping Georgia. Far from it. The US secretary of state reaffirmed American support for the Georgian government, led by Mikheil Saakashvili, on her visit to Tbilisi. She made clear that "the US is steadfast in its commitment to Georgia's sovereignty and territorial integrity. The US does not recognise spheres of influence".
The UK government should do likewise. Europe should continue to call for Russia to abide by the August 2008 ceasefire commitment, including by ending the occupation and withdrawing Russian troops from South Ossetia and Abkhazia to their pre-conflict positions.
Officially, this weekend marks the time when the war started; but the independent international enquiry into war noted that the buildup began several weeks before that when Russian tanks, warships and cyber attackers began manoeuvring towards an inevitable invasion of another sovereign state. It takes two to tango and make war, and Saakashvili fell into Russia's trap as he saw armoured divisions crossing his nation's northern borders and opened fire.
Sovereignty and nationhood has also been very much in the news in recent days. The international court of justice has ruled that Kosovo's declaration of independence (UDI) is legal, after many months of deliberation. It was the example of Kosovo that President Vladimir Putin of Russia used as an excuse to invade Georgia, on the bogus grounds that Russian forces were somehow protecting the "independence" of South Ossetia and Abkhazia.
The judgment of the ICJ – while obviously welcome in Pristina – does, however, prove how wrong and illegal Putin's arguments two years ago were.
The foreign secretary, William Hague, was correct when he said last week that Kosovo "is a unique case and does not set a precedent". Of course the ICJ cannot make instant decisions, and had it decided the Kosovo "unilateral declaration of independence" (IDI) was legal at the time, it may have only fuelled Putin's determination to invade sovereign Georgian territory. His warped thinking was: if the Americans can support a UDI for Kosovo, then why should not Russia act to support similar moves in South Ossetia and Abkhazia? Warped thinking indeed. No parallel can be drawn between the self-determination of Kosovo and the Russian occupation of Georgia's regions.
Kosovo's UDI followed an international intervention aimed at stopping the ethnic cleansing of Kosovo Albanians – the vast majority of the population of the region – led by the central authorities of the Serbian Republic. In Georgia's case it was totally different. In the Georgian regions of South Ossetia and Abkhazia there was an ethnic cleansing of the vast majority of the population (ethnic Georgians and other ethnic groups) by Russian "peacekeeping" troops and their proxies, in the form of Ossetian militias. Therefore recognising the pseudo independence of the occupied territories – in fact, a rampant annexation by the Russian Federation – would validate ethnic cleansing as a tool to change international borders.
But let us not dwell so much on the past. There is good news to talk about in terms of the measures the Georgian government is taking to seek to live with the continued occupation of 20% of its territory (and that Russia remains in breach of all six points of Nicolas Sarkozy's peace plan negotiated two years ago). The government of Georgia has accepted it will not seek or expect to take back its sovereign territories by force. So instead it has drawn up a constructive plan to continue to develop trade, economic, cultural and language links with the occupied territories.
The Russians may be trying to give the Abkhazs and Ossetians Russian passports, but Georgia's minister for reintegration, Temuri Yakobashvili, must be praised for his innovative and ambitious "Action Plan for Engagement" document published this summer. The plan includes concrete steps to build bridges between the different communities. On a recent visit to Tbilisi, Cathy Ashton, the EU foreign policy chief, welcomed the strategy as "a significant step forward towards a policy of engagement with the populations living in the regions". She is right with her analysis that "reaching out to the populations is a prerequisite for finding a peaceful resolution to the conflict".
And Georgia has been praised by the international community, financial institutions and NGOs for its progress on democratic reforms, including the opposition in drafting a new constitution and election code. The recent local and first mayoral elections in Tbilisi were a success, with an official report by election observers noting that "significant progress" had been made since previous polls. David Cameron defied the wiseacres of traditional diplomacy when he went to Georgia to stand shoulder to shoulder with this tiny but proud nation as it faced a Russian assault by land, sea and air.
Britain, like America, should now make clear that the Kremlin's annexation of the sovereign territory of a member of the UN and Council of Europe is not acceptable. Cameron must not let down Georgia now he is prime minister.
 
    
09 August 2010 GlobalPost - Opinion: Georgia aspires to end Russian occupation

 

 
A damaged building in Gori, some 80 kms west of Tbilisi in Georgia, Sept. 4, 2008. The brief war between Georgia and Russia in 2008 displaced up to 50,000 people, according to the U.N. (Mustafa Ozer/AFP/Getty Images)
 
TBILISI, Georgia — Two years ago this Sunday, as Russian forces poured over Georgia’s internationally recognized borders into the regions of South Ossetia and Abkhazia and beyond, a humanitarian crisis began to unfold.
 
Georgian civilians were driven from their homes and villages by advancing Russian troops. Although the war lasted only a few weeks, the suffering continues for thousands of Georgian citizens who remain unable to return home, as well as for those who continue to live under Russian occupation.
 
The European Union-brokered cease-fire that brought an end to open conflict between Russia and Georgia required Russia to work toward the safe and dignified return of all internally displaced persons and refugees to their homes. The cease-fire rejected the use of force as a means of altering borders in 21st century Europe and required Russian forces to withdraw to their pre-war positions and to respect Georgia’s territorial sovereignty.
 
As French Foreign Minister Bernard Kouchner recently made clear, "Russia has failed to meet certain paragraphs of the agreement.” But this cannot keep the government and the people of Georgia from working toward the goals laid out in the cease-fire.
 
In the two years since the war, the government of Georgia has made great progress in the necessary work of rebuilding our country and our economy and developing the democratic institutions that will sustain both. We have also embarked on a bold plan for reintegrating South Ossetia and Abkhazia back into Georgian democracy, even as Russia has moved to make permanent its illegal occupation of Georgian territory.
 
Though the government of Georgia does not control Abkhazia and South Ossetia, the international community recognizes the two areas as occupied Georgian territory — and we recognize that all those who live there, and all those who wish to return to their homes there, are entitled to the same rights and protections of Georgian citizenship as their compatriots living outside these occupied territories.
 
To this end — and in concert with civil-society organizations, NGOs, foreign governments and international organizations — the Georgian government has laid out a strategy for building economic and social partnerships between the populations living on both sides of the current boundaries. Through this program, and recognizing that there can be no military solution to this problem, we aim to achieve the voluntary reunification of communities that are now divided by checkpoints and barbed wire.
We will soon establish a Cooperation Agency to promote business development in Abkhazia and South Ossetia and in the adjacent areas of Georgia. We will help integrate them into international markets by establishing a quality-control lab to certify local products to international standards. And we will establish a private fund to aid joint ventures across the dividing lines in order to support businesses that might otherwise have difficulty attracting investment.
 
Infrastructure also will be developed, with funds set aside for the rehabilitation of roads in Abkhazia and South Ossetia, as well as the establishment of bus service between them and Georgia’s capital, Tbilisi, and a passenger ferry between the Black Sea ports of Batumi and Sokhumi.
 
We have even proposed providing free internet service to the whole of Abkhazia, together with free laptops to primary-school students there (as will be standard elsewhere in Georgia). Our plan also would grant residents of both areas equal access to Georgian universities and scholarship programs for study abroad.
These are just some of the programs that will be established in order to prevent communities separated by this conflict from being permanently severed economically, socially and politically from Georgia and from the international community.
 
There is no question that the path to reunification will be a long and difficult one, and we harbor no illusions about the challenges we face in implementing our engagement strategy. But it is the responsibility of the Georgian government to make every effort to engage and support its citizens in Abkhazia and South Ossetia — not only to prevent their economic and political isolation, but to speed the day when internally displaced people and refugees can return to their homes.
Still, Georgia and the international community must continue to stand firm on the principle that borders cannot be changed through violence and aggression. Such methods in past centuries brought nothing but war, instability and tragedy.
 
What we aspire to is the end of occupation, the peaceful reunification of our country and the day when all citizens of Georgia — regardless of their ethnicity — can live together in peace and prosperity, determining their own future, and assuming their rightful place in a free and democratic Europe.
Temuri Yakobashvili is Georgia’s Deputy Prime Minister and State Minister for Reintegration.
 
    
26 July 2010 Statement of the Office of State Minister for Reintegration
On June 24, at 13.00 a.m. members of the so-called parliament of South Ossetia were among a group of people who assaulted Temur Tskhovrebov, editor of the Tskhinvali newspaper “21st Century.”

 

Mr. Tskhovrebov was attacked for his participation in the “Georgian-Ossetian Civil Forum” in Leiden, the Netherlands in July. He also participated in drafting a joint appeal on regional security and the solution of humanitarian problems among the divided communities, addressed to the participants of the Geneva talks. The Government of Georgia is deeply concerned by the disarray in the occupied territory of the Tskhinvali region/South Ossetia: violation of human rights,   denial of the rights to free expression; intimidation, impunity; and a general insecurity for residents.
The Government of Georgia condemns any violence against civilians and calls for the increased involvement of international organizations and institutions so that international community is aware of the existing situation in the occupied territories. The Government of Georgia hopes that the civil society of the Tskhinvali region/South Ossetia will stand for the right to free expression and against persecution.
Consistent with this expectation, the Government of Georgia has adopted the State Strategy and Action Plan for engagement, to create an enabling environment for relations between divided communities, in an atmosphere of cooperation, partnership, and restoration of trust among all communities of Georgia.
The Government of Georgia believes that the successful implementation of these activities will lead to reconciliation and restoration of trust between the divided communities.
    
08 July 2010 Statement by the spokesperson of HR Catherine Ashton
    
17 June 2010 European Commission against Racism and Intolerance - Report on Georgia, 2010
    
14 June 2010 Minister’s Meeting with Mevlüt Çavuşoğlu
On June 14, 2010, the Deputy Prime Minister and State Minister of Georgia for Reintegration, Temuri Yakobashvili, met with the President of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe (PACE), Mevlüt Çavuşoğlu.

 

The two officials discussed the State Strategy on Occupied Territories. The State Minister familiarized Mr. Çavuşoğlu with the forthcoming Action Plan, outlining the role of the PACE.
Mr. Çavuşoğlu approved of the goals laid out in the Action Plan and expressed the support of the PACE in its implementation.

 
    
08 June 2010 Statement on violence in Gali
The Government of Georgia is deeply concerned by the tragic events in the Gali District villages. The violence in these villages left three people dead, six houses burnt and tens of citizens without accommodation, as well as many who suffered injuries.

 

The Government of Georgia expresses condolences to the family members of the deceased, condemns all the acts of violence and is alarmed by the escalation of tensions.
 
The Government of Georgia calls for the urgent involvement of international organizations in an impartial investigation of the events.  It urges the European Union Monitoring Mission to lead this effort and stands ready to cooperate in an inquiry within the Incident Prevention and Response Mechanism.
 
The Government of Georgia calls on the United Nations High Commissioner for Refugees to provide shelter and accommodation to the victims of violence.
The Government of Georgia takes note of the measures that prevented the violence in village Dikhazurga, Gali District from extending to village Rephi, Gali district.  The Government of Georgia hopes that Abkhaz society will not stand idle in the face of violations of human rights that impede reconciliation between divided communities.
 
    
04 May 2010 Interview of "cinco días" with Mr. Temuri Yakobashvili (in Spanish)

Entrevista Temuri Yakobashvili. Viceprimer ministro de Georgia

"La UE necesita depender menos de la energía rusa"

El dirigente del Gobierno georgiano destaca el potencial de la ex provincia soviética como centro de distribución entre Europa y Asia y alerta de que Rusia es un socio "poco fiable" para la UE

Fernando Martínez - Madrid - 04/05/2010

Georgia quiere jugar un papel fundamental como alternativa a Rusia en lo que se refiere a rutas de suministro energético. El viceprimer ministro y ministro de la Reintegración, Temuri Yakobashvili, ha visitado Madrid para exponer cuál es la situación del país. Yakobashvili cursó estudios en las universidades de Oxford, Birmingham y Yale. De 1990 y 2001 ocupó varios cargos en el Ministerio de Asuntos Exteriores y desde 2008 se ocupa de la reintegración de Osetia del Sur y Abjasia, ocupadas en agosto de ese año por el Ejército ruso.

Desde un punto de vista económico, ¿cuáles son las principales oportunidades que ofrece Georgia?

El principal motor de nuestra economía es una filosofía muy liberal, que permite a Georgia ser uno de los mejores países del mundo para hacer negocios. En términos de impuestos, licencias y trámites, hacer negocios en Georgia es muy fácil. Hemos acabado con la corrupción. De acuerdo con Transparencia Internacional, el nivel de corrupción de Georgia es el mismo que puede haber en un país como Holanda. En segundo lugar, hay que tener en cuenta que la climatología favorable hace de nuestro país un lugar interesante para la agricultura y el turismo. Por último, nuestra localización nos permite actuar de hub (centro de distribución) para conectar Asia con Europa. Georgia es un lugar de tránsito y eso significa mucha actividad en infraestructuras: ferrocarril, puertos, carreteras...

¿También oleoductos?

Por supuesto. Actualmente podemos jugar un papel como suministrador alternativo para Europa desde el Caspio. Ya hemos desarrollado oleoductos y gasoductos que van en paralelo con Rusia. Hemos desarrollado rutas que llevan el petróleo directamente del Mar Caspio a Turquía para llegar desde allí a Europa y también hasta Ucrania, sin necesidad de tener que pasar por Rusia. No es una sustitución de Rusia, es una alternativa para reducir los riesgos de seguridad energética para Europa.

¿En qué consisten esos riesgos?

Sabemos cómo es el comportamiento de Rusia, abriendo y cerrando el grifo a su conveniencia. La UE necesita depender menos de Rusia y tener rutas alternativas para el suministro. Podemos decir que nuestra infraestructura es suficiente para tener una influencia en el precio.

¿En qué sentido?

Todo lo que pasa por manos rusas se convierte automáticamente en una manipulación. Nosotros podemos hacer que el suministro de energía deje de ser una cuestión política en términos de precios para ser una cuestión de mercado.

¿Teme una intervención militar de Rusia?

Es importante subrayar que la intervención de Rusia no logró cumplir sus objetivos y que las dos provincias no fueron reconocidas diplomáticamente. El primer ministro ruso, Vladimir Putin dijo que la desaparición de la Unión Soviética había sido la gran tragedia del siglo XX y parece que se está tomando sus palabras muy en serio. Lo que estamos viendo con países como el nuestro, con Ucrania y, en general, con Asia Central, es un intento de Rusia para reunificar la Unión Soviética. Eso es muy peligroso y creo que es negativo para la propia Rusia, que al final es vista como un socio poco fiable, como podría ser España. Creo que las condiciones internacionales no favorecen que Rusia intente entrar en Georgia otra vez.

¿Qué mensaje envía a los empresarios españoles?

Los empresarios han de tener en cuenta varias claves: proximidad geográfica, un clima muy favorable para hacer negocios, una población con muy buena formación académica y la capacidad de Georgia como punto de conexión y distribución entre Europa y Asia.

Oportunidad de negocio en infraestructuras

Bajo el impulso del Icex (Instituto de Comercio Exterior), varias empresas con sede España visitaron Georgia en febrero para interesarse por proyectos empresariales. Destacó la presencia de empresas de ingeniería, una actividad relacionada con infraestructuras, como es el caso de Inypsa, Socoin, Alatec e Isolux. La constructora OHL también participó en el encuentro.

Además, la empresa Porcelanosa también tiene una oficina abierta en Georgia. El país, que obtuvo su independencia en 1991, está en conversaciones con la UE con vistas a una posible adhesión a la Unión, aunque el propio Yakobashvili reconoce que "es un proceso largo, que requiere tiempo y muchas decisiones políticas". En este sentido, el viceprimer ministro de Georgia espera el respaldo de la presidencia española para dar un impulso a las relaciones entre Georgia y la UE. 
    
03 May 2010 Interview of "ABC" with Mr. Temuri Yakobashvili (in Spanish)

No sería necesaria más de una década para la reunificación de Georgia»

 El viceprimer ministro y ministro para la Reintegración de Georgia, Temuri Yakobashvili, ha realizado una visita a España en la que ha mantenido conversaciones con miembros del Gobierno español y con portavoces parlamentarios de distintos partidos, a quienes ha explicado la situación en su país, tras la crisis del verano de 2008 con Rusia y el reconocimiento por Moscú de la independencia de las regiones separatistas de Abjasia y Osetia del Sur.

Echa de menos una defensa más firme por parte del Gobierno español de la integridad territorial de Georgia, de la misma manera que se ha opuesto a la independencia de Kosovo de Serbia?

-España, como país, como presidencia de la UE y por sus especiales relaciones con los países de América Latina cumple un papel muy positivo. España no solo ha declarado que apoya bilateralmente la integridad territorial de Georgia, sino que lo hace en el seno de la Unión Europea. Quizás, el paso siguiente sería ya dar un respaldo a la política de Georgia con los territorios ocupados por Rusia, en los que debería estar presente la Unión Europea.

 El jefe del Ejecutivo español, José Luis Rodríguez Zapatero Zapatero, declaró a los directivos del New York Times que la incorporación de Georgia a la OTAN sólo provocaría un mayor distanciamiento entre Rusia y el mundo occidental. ¿Cree que España se ha vuelto atrás del apoyo al ingreso de Georgia en la Alianza Atlántica que dio en la cumbre de la OTAN en Bucarest?

-Tiene que llegar la hora en que todo el mundo entienda que la posible ampliación de la OTAN no es un acto antirruso, sino que conviene a los intereses de los aliados que Rusia sea un país democrático y estable. Dar la posibilidad a Rusia de vetar la ampliación es un gran mensaje para los rusos, que lo entienden como luz verde para actuar contra sus vecinos. Precisamente las fronteras estables son las de aquellos países vecinos de la Federación Rusa que ya son miembros de la OTAN. Por el contrario, los problemas los tiene Rusia con aquellos países fronterizos que aún no están dentro de la Alianza Atlántica. En cualquier caso, cuando llegue el momento de apoyar el ingreso de Georgia en la OTAN, estoy seguro de que España lo hará si es lo que desea el pueblo georgiano.

-Entre el reducido número de países que reconocen la independencia de Abjasia y Osetia del Sur están Venezuela y Nicaragua. ¿A qué obedece eso?

-Se trata de un asunto excepcional. No tiene nada que ver con la ideología bolivariana. Son países desesperados que han recibido el agradecimiento financiero por parte de Moscú. Otros países de la misma órbita, como Cuba, han mostrado más dignidad, a pesar de que tuvo mucha presión de Rusia.

Qué considera necesario para lograr la integridad territorial de Georgia?

-Las fuerzas militares ocupantes de Rusia deben retirarse de los territorios y cuando salgan, no debern ser sustituidas por tanques georgianos sino fuerzas internacionales para asegurar la paz, lo que permitirá celebrar elecciones y que vuelvan los refugiados. La paradoja es que Rusia apoya algo que no desea para sí misma en otros territorios. Putin y su sequito del KGB han logrado monopolizar Rusia. y si alguien quiere que continúe esa política lo que tiene que hacer es impedir a Georgia ser miembro de la OTAN. No me alegra para nada que Georgia se convierta en un test, pero desgraciadamente se ha convertido en un lugar del mundo en el que Rusia está comprobando si se pueden cambiar las reglas establecidas del orden internacional. Han dejado a Rusia actuar con impunidad en Georgia y se ha convertido en una Rusia revisionista, que si ve que puede continuar actuando así acaba como una Rusia revanchista. Eso es muy peligroso.

 

Verán algún dia la reunificación de Georgia?

-Es muy difícil hacer un  pronóstico, pero yo creo que no necesitaríamos más de una década. Para ello, Georgia debe ser más fuerte y Rusia debe entender que la política que lleva con nuestro país es autodestructiva. En algunos círculos rusos ese ya es un tema del que se habla. El territorio georgiano que nos quiere quitar le resultará muy difícil de digerir

 

Qué opinión le merece el intento en Rusia de rehabilitar a un georgiano como Stalin?

-No lo vemos con buenos ojos. Stalin es una figura muy negativa como lo son los dirigentes de aquel periodo. Su origen étnico georgiano no fue obstáculo para que fusilara a muchísimos georgianos. El problema de Rusia es que, en lugar de mirar hacia el futuro, mira hacia el pasado.

Qué peticiones concretas ha hecho al Gobierno español?

-Queremos que durante la presidencia española se firme el documento sobre facilitación de visados entre Georgia y la Unión Europea. Creemos que se podrá firmar en las últimas semanas del semestre de presidencia española y debo decir que el ministro Moratinos ha jugado un papel bastante significativo para lograrlo.

 

 

 

 

 

 
    
03 May 2010 Interview of "OpenDemocracy" with Mr. Temuri Yakobashvili (in English)

Georgian Overtures to Abkhazia and Tskhinvali

Georgia’s State Minister for Reintegration floats a proposition for building bridges with Abkhazia and the Tskhinvali region

 They say that if you build bridges, rather than walls, you will make a friend. It is in that spirit that I came to London last week to explain how Georgia proposes to reach out to our compatriots in Abkhazia and the Tskhinvali region.

Both territories were on the frontline of the war between Russia and Georgia in August 2008. Russia invaded and still occupies both territories with thousands of troops. People on all sides were forced to flee, and now large numbers of the displaced live in temporary housing, particularly on the Georgian side. Walls now effectively exist between the communities. I am pleased to report that nearly all of the international community, with the notable exceptions of Hugo Chavez in Venezuela and Hamas and Hezbollah in Palestine, strongly support the territorial integrity of Georgia with full autonomy for Abkhazia and South Ossetia. The question is how to make this happen.

The President of Georgia, Mikheil Saakashvili, believes that hearts and minds must be won over. After the break-up of the Soviet Union not enough attention was paid to the understandable sensitivities of the peoples of Abkhazia and South Ossetia. Any solution must be based on full respect for the autonomy, culture and history of all peoples.

 As Reintegration Minister I am part of a Government that has been liaising with all parties to find a way forward. The cornerstone of the plan we have developed is to remove divisions and facilitate co-operation between the occupied territories and the rest of Georgia. I want to see greater economic co-operation, so that living standards can improve for all.

Areas close to the dividing line have suffered too long from insecurity and require special assistance. The plan includes proposals for ‘special economic zones’, which would straddle the dividing line, and bring in new investment and jobs. The primary focus will be the agricultural sector. I want to see legal hurdles cleared to allow the sale of products from Abkhazia and South Ossetia to international markets. Better infrastructure, especially transport links, are crucial. The plan includes provision to rehabilitate roads between both communities and the rest of Georgia and to allow the reestablishment of bus connections. Investment is needed to provide for new schools, hospitals and sporting facilities. Any solution must see improved access to healthcare, in particular new medical programmes for the peoples of Abkhazia and South Ossetia to improve vaccination, maternity and childcare services, and prevention and treatment of tuberculosis, HIV/AIDS, hepatitis and drug abuse. In education, I propose a focus on new textbooks in the Abkhazian and Ossetian languages. Greater protection for the cultural heritage and identity of both peoples is vital. It is equally important that we put in place stronger protection for the environment, so that future generations can enjoy some of the most beautiful landscapes in all of Georgia.

 From conversations I have had, I know the leaderships of both territories have found the annexation of their lands by Russia stifling, to say the least. Clearly there were frustrations with the Georgian authorities in the past, but they are minor compared with dealings with faraway rulers in Moscow, not known for their listening skills or cultural sensitivity. Currently, Russian authorities are violating the commitments they made after the invasion to allow EU monitors and others to inspect developments within both territories. Thousands of people remain displaced and families are living apart, dreaming of the day they will return to their homes. Economic reconstruction is on hold. The environment is being pillaged, particularly the coastline and rivers of Abkhazia, where thousands of tons of gravel are being removed for the construction of the Sochi Winter Olympics, threatening erosion for decades to come. There must be a better way.

The West, particularly the EU, has an important role to play in finding a solution in our region. There is no concealing the fact that Russia calls the shots in both Abkhazia and South Ossetia. No solution can be arrived at unless the Russians engage, and it would be helpful if EU member states encouraged this. My proposals should leave no-one in any doubt that Georgia is making the progressive case for greater co-operation, coupled with measures to protect the autonomy and cultural diversity of both territories. I am grateful  for the consistent support I have had from EU capitals for Georgia’s territorial integrity. I know that re-integration brings responsibilities. I am aware that I have a great deal of work to do to convince the peoples of Abkhazia  and South Ossetia that their future is brighter as part of Georgia. But I am determined to work day and night to achieve a lasting peace in the Caucasus built on mutual respect and greater dialogue.

 
    
08 April 2010 Meeting with the EU Delegation
On April 8, 2010 the Deputy Prime Minister and State Minister of Georgia for Reintegration, Temuri Yakobashvili, met with an EU delegation.

The delegation was led by European Commissioner for Enlargement and European Neighbourhood Policy Štefan Füle, Head of the EU Delegation to Georgia Ambassador Per Eklund and EU Special Representative for the South Caucasus Peter Semneby.

The participants discussed the situation in the occupied territories and the key points of the State Strategy aimed at the wellbeing of the population living in the territories.
     
The State Minister familiarized the delegation with the forthcoming Action Plan for the occupied territories. The EU delegation expressed its interest in participating in the development and implementation of the Action Plan.
 
    
07 April 2010 Statement of the Office of State Minister for Reintegration

 

 
In his Easter Epistle, Catholicos Patriarch of Georgia Ilia the Second called for “starting direct dialogue with Abkhazians and Ossetians.” The Patriarch’s vision is consistent with the approach of the Government of Georgia, as expressed in its engagement strategy.
The State Ministry for Reintegration believes that this approach is the only way forward. It hopes that this vision will be received by the communities across the dividing lines with due consideration, allowing for restored people-to-people contacts and refreshed conflict resolution.
    
12 March 2010 Visit to Brussels
The Deputy Prime Minister, the State Minister of Georgia for Reintegration Temuri Yakobashvili paid a visit to Brussels from 8 to 12 March.

 

The State Minister met with the members of the EU Political and Security Committee (PSC) to discuss the State Strategy on Occupied Territories and the Action Plan. The State Minister outlined the role of the European Union in the implementation of the Action Plan. The PSC members welcomed the vision of the Georgian Government and expressed support for the priorities laid out in the strategy.
 
The State Minister also presented the Strategy to the NATO-Georgia Commission, and met with the Deputy Director-General of the Directorate-General for External Relations of the European Commission Hugues Mingarelli and representatives of EU institutions.
 
Representatives of NATO, EU institutions, and NGOs declared their full support for the Georgian Government and their involvement in the development and implementation of the Action Plan, aimed at the wellbeing of the population living in the occupied territories.
 
During the visit, Mr. Yakobashvili gave interviews to the media, including a reporter from the EU Observer, Andrew Retman, and the Public Broadcaster of Estonia.
 
    
11 March 2010 Council of the European Union
Declaration by HR Ashton on behalf of the EU on the Georgian strategy on Abkhazia and South Ossetia

Read the document
    
01 March 2010 Interview of "Radio France Internationale" with Mr. Temuri Yakobashvili (in Russian)

 

Галина Аккерман: Господин Якобашвили, Вы встретились с французским руководством, чтобы представить грузинскую программу в отношении «оккупированных территорий», то есть Южной Осетии и Абхазии. Я прочитала ваши предложения, и хотела бы получить несколько уточнений.

Например, в программе написано, что необходимо установить свободное передвижение людей между Грузией и этими сепаратистскими регионами, но насколько я понимаю, российская армия совместно с местными вооруженными формированиями уже построила границу, которая практически на замке. Как в этих условиях может осуществляться свободное передвижение людей?

Темур Якобашвили:  сигнала. Естественно, мы не собираемся разбрасывать листовки с вертолета или заниматься подобным маразмом. Есть современные медиа-средства, которые позволяют доставить информацию и довести ее до этих людей, в том числе.

- Вы хотите сказать, что люди, обладающие компьютерами в Абхазии и Южной Осетии, смогут получить доступ к бесплатному интернету через грузинского провайдера?  и распространения информации. Мы не боимся информации из России, но мы думаем, что открытые каналы для обмена информацией очень важны.

- Вы не ответили на мой вопрос. В настоящее время Первый Кавказский выходит в эфире только через интернет или он также доступен в Грузии тем, у кого есть обычные телевизоры? Если это так, могут ли его принимать жители Абхазии и Южной Осетии?

- Традиционное телевещание только отчасти покрывает эти регионы. Сигнал не доходит, например, до Сухуми. После того, как мы найдем другой спутник, Первый Кавказский станет доступным для всех.

- Уже больше года назад Радио «Свобода» начало вещать на русском языке из Тбилиси для жителей Абхазии и Южной Осетии. Есть ли статистика? Много ли у «Свободы» слушателей на этих территориях?

- Идея этого вещания принадлежит мне, и я долго и упорно ее пробивал. Я думаю, что люди имеют право на разные мнения и на собственную точку зрения. В данный момент трудно судить, сколько радиослушателей у них есть, потому что нет независимых источников информации. Мне говорили неоднократно, что люди довольно активно слушают эти передачи.

- Как радиожурналист, я могу это только приветствовать. Мы лишний раз убеждаемся, что старое доброе радио оказывается наиболее надежным источником информации в этом современном технологическом мире.

- Я с Вами согласен. В современном мире радио себя не изжило, и если люди не слушают радио дома, хотя хозяйки как раз и слушают, они слушают его в машине. Радио остается важным медиа-средством для получения и распространения информации. Тем более в таких местах, где действуют ограничения, а ограничения на этих оккупированных территориях существуют. Населению пытаются промывать мозги через российские теле- и радиоканалы, по рецептам классической тоталитарной пропаганды, и тот контент, который идет по этим каналам, можно назвать контентом лжи и распространения национальной розни.

- Мы очень активно обсуждаем этот вопрос и внутри страны, и с донорами. В современном мире интернет не должен быть предметом роскоши, это – средство получения Начнем с того, что наша стратегия преследует цель не изолировать эти территории от остальной Грузии и от остального мира. Мы видим попытки с российской стороны аннексировать эти территории, изолировать их и помешать им иметь отношения с остальным миром. Но несмотря на то, что там находятся российские войска, что Россия прислала туда своих пограничников, мне кажется, что полностью закрыть административную границу ей не удастся.

Есть объективные причины, почему люди должны передвигаться. Тут и торговля, и здравоохранение, и образование. Искусственно отрезать этих людей у России не получится. Это не получалось в прошлом даже при наличии Берлинской стены, люди и тогда стремились к свободе, а уж в 21м веке это и подавно невозможно.

Естественно, мы ожидаем, что в какой-то момент может наступить ужесточение режима передвижения, будут новые препятствия, но мы надеемся на международное сообщество, на здравомыслящих людей, которые проживают на этих территориях. Мы надеемся, что возобладают практические нужды жителей этих территорий, которые довольно активно передвигаются через оккупационную линию. Если Берлинская стена не остановила людей, то абхазская или осетинская стена вряд ли смогут быть эффективными.

Есть чисто практические аспекты. Например, Цхинвальский регион (Южная Осетия) полностью привязан в экономическом смысле к остальной Грузии, и осуществлять хотя бы поставки продовольствия через Рокский туннель, который не функционирует зимой, практически невозможно.

- Вы хотите сказать, что сегодня на территорию Южной Осетии продовольствие поставляют грузинские компании?

- На данном этапе, это – не компании, а индивидуальные лица, и там расцветает так называемый «чемоданный бизнес». Мы хотим придать этому явлению цивильные формы и предоставить коммерсантам цивильные возможности. Согласитесь, нездорово, что в Цхинвали помидоры продаются по 10 евро за килограмм.

- Следующий вопрос связан с вашими планами в области образования. В программе написано, что будет предоставлена возможность населению Абхазии и Южной Осетии получать образование в Грузии. Конкретно, много таких просьб поступает? И как это будет осуществляться? Вы будете давать стипендии? Предоставлять общежития? Ведь это – в основном бедные люди.

- Естественно, мы будем создавать специальные механизмы для этого. Во-первых, на территории Абхазии проживает весьма ощутимое количество этнических грузин, которые хотят получить образование на родном языке, многие из них приезжают для этого в Тбилиси. Нам приходится создавать специальные программы, чтобы как-то стереть различия в системах образования. Кроме этого, мы хотим предложить населению Абхазии и Южной Осетии обучаться не только в Грузии, но включить их в квоты, которые получает Грузия в зарубежных университетах, в разных программах, будь то для студентов или для школьников. Жители Абхазии и Южной Осетии станут интегральной частью международных программ, в которых участвует Грузия. Не думаю, что какая-нибудь военная сила может их остановить и запретить им получать образование в Гарварде или Сорбонне.

- А как будет функционировать ваша программа в области здравоохранения? Населению Абхазии и Южной Осетии будет предоставлено грузинское государственное медицинское страхование? Или будет оказываться помощь в экстренных ситуациях?

- На практике это уже осуществляется. К сожалению, на этих территориях распространены некоторые тяжелые заболевания. В Абхазии, например, много случаев гепатита С, туберкулеза, СПИДа. Там эти болезни вообще не лечат. Для того, чтобы получить медицинскую помощь, больным надо ехать или в Москву, или в Тбилиси. Москва далеко, Тбилиси ближе. И у нас есть государственные программы для населения Грузии, в том числе для Абхазии и Южной Осетии. Больные уже приезжают, им уже оказывается помощь, а теперь мы хотим облегчить эту процедуру и сделать ее более доступной.

- Вы создали Первый Кавказский канал телевещания на русском языке, хотя у вас возникли трудности с размещением канала на спутнике «Евтелсата». Мне представляется, что одной их целей создания русскоязычного вещания было как раз вещание на Абхазию и Южную Осетию, не правда ли? Могут ли сегодня жители этих регионов смотреть этот канал, несмотря на отсутствие ретрансляции через спутник?

- Мы собираемся использовать все современные медиа-средства, чтобы донести нашу правду до русскоязычного населения, где бы оно ни проживало. Будь то в Абхазии, в Цхинвальском регионе, в Москве, в Азербайджане или в Казахстане. Мы создавали этот канал не в пику России, не против России, не для Северного Кавказа, как часто выдумывают в России, а для русскоязычного населения во всем мире. Франция создала англоязычный и арабоязычный канал для вещания во всем мире, и мы пошли по тому же пути. Вещание прекратилось из-за известной проблемы с французской компанией «Евтелсат», но мы сейчас находимся не только в судебном разбирательстве с этой компанией, но и ищем другие альтернативы.

Кроме того, мы думаем, что было бы интересно предоставить жителям на оккупированных территориях доступ к бесплатному интернету. Это позволит им получать телепрограммы через интернет, вместо традиционного телевизионного
 
    
16 February 2010 Visit to France
The Vice Premier, the State Minister of Georgia for Reintegration Temuri Yakobashvili, during his working visit to France, had official meetings with the Minister of Foreign Affairs of France Bernard Kouchner and the Secretary of State for European Affairs Pierre Lellouche.

 

During the meetings, the participation of France in elaboration and implementation of the action plan of the “State Strategy on Occupied Territories: Engagement through Cooperation” was discussed.
 
France welcomes the vision of Georgian government and the priorities elaborated in the strategy. At the same time, France expresses willingness to actively participate in the development of the programs aiming at improving the wellbeing of the population living in the occupied territories.
 
The State Minister has met with high-officials from the ministries of Defense and Foreign Affairs; the minister has also met with experts from world’s leading analytical think-tank the French Institute of International Relations.
 
Consultations with other high-ranking politicians and meetings with French media representatives are also planned.
    
03 February 2010 State Minister Visits Strasburg

 

The vice premier and the State Minister of Georgia for Reintegration Temuri Yakobashvili is visiting Strasburg, France from 2 to 4 February. On 3rd of February, the State Minister will present the state strategy on occupied territories to the cabinet of ministers of the Council of Europe. During this visit, Minister Yakobashvili will meet Thorbjorn Jagland, the Secretary-General of the Council of Europe. 
    
01 February 2010 Tbilisi-Moscow Space Bridge

 

On 1st February the Tbilisi international press-centre (RIA Novosti) hosted the media space bridge. The Georgian side was represented by Temuri Yakobashvili, the Vice-premier and the State Minister for Reintegration. The Russian side was represented by Aleksey Vlasov, General Director of the Center for Information and Analysis of Public and Political processes in Post-Soviet space and Felix Stanevsky, the Institute for CIS counties, Caucasus Director, the former Ambassador to Georgia (1996-2000).  The Russian and the foreign journalists accredited in Russia also were present during the media space bridge.
 
The State minister answered the questions related to the situation in Abkhazia and Tskhinvali Region/South Ossetia after the 9th round of Geneva Talks and to the State Strategy on the Occupied Territories adopted by the Georgian Government.
 
    
14 September 2009 Meeting with the U.S. Deputy Assistant Secretary of State
Today, on September 14, Temuri Yakobashvili, a Vice Premier and State Minister of Georgia for Reintegration met with Tina S. Kaidanow, U.S. Deputy Assistant Secretary of State in charge of relations with countries in the Caucasus and Southern Europe. The meeting carried an introductory character.
The State Minister provided information to Ms. Kaidanow about the activities of the Minister’s Office. They also discussed a future strategy in reference to the occupied territories.
    
14 September 2009 Meeting with Ambassadors
Today, on September 14, Temuri Yakobashvili, a Vice Premier and State Minister of Georgia for Reintegration met with the AmbassadorofFranceEric Fournier, the Ambassador of Germany to Georgia and Ambassador of the United Kingdom to GeorgiaDenis Keefe. The meeting was also attended by the representatives of the US Embassy.
The topic of the discussion was a future strategy in reference to the occupied territories.
    
14 September 2009 Meeting with the Head of Administration of the Autonomous Republic of Abkhazia
Today, on September 14, Temuri Yakobashvili, a Vice Premier and State Minister of Georgia for Reintegration met with Giorgi Baramia, Head of Administration of the Autonomous Republic of Abkhazia.
Topic of the meeting was the issues on development of the state strategy in regards to the occupied territories, and the perspectives of tight interagency cooperation. They discussed current situation in the occupied territories and the ways of solving the problems faced by the population residing in these territories.
At the meeting the Minister updated the guests about the visions in regards to the occupied territories and then the information around the existing situation was consolidated.
    
10 August 2009 Interview of the State Minister (“Rezonansi”-in Georgian)

2008 წლის 7 აგვისტოს 23 საათსა და 35 წუთზე საქართველოს პრეზიდენტმა, საქართველოს სახელმწიფოებრიობის დაცვას და საქართველოს მოქალაქეების უსაფრთხოების უზრუნველყოფის მიზნით, გასცა თავდაცვითი ოპერაციის დაწყების ბრძანება. საქართველოს ხელისუფლებისათვის ამ უმძიმეს გადაწყვეტილებას წინ უძღოდა  რუსეთის შეიარაღებული ძალების მიერ საქართველო-რუსეთის ჩრდილოეთ საზღვრის გადალახვა და მათ მიერ წინასწარ დაგეგმილი მასიური, კოორდინირებული თავდასხმა საქართველოზე. რუსეთის შეიარაღებულმა ძალებმა ჯერ ცხინვალის რეგიონის საზღვარი გადმოკვეთეს, ხოლო რამდენიმე საათის შემდეგ ზემო აფხაზეთშიც შეიჭრნენ. რუსეთის ფედერაციამ განახორციელა კოორდინირებული და სრულმასშტაბიანი თავდასხმა სახმელეთო, საზღვაო, საჰაერო და სარაკეტო ძალების გამოყენებით. ასევე გააჩაღა საინფორმაციო და კიბერნეტიკული ომი საქართველოს წინააღმდეგ. საქართველოში შემოჭრის მიზეზად მოსკოვმა ოსი ხალხის გენოციდის შეჩერება დაასახელა, რაც შემდგომში სიცრუედ იქნა მხილებული.
რუსეთის ფედერაციის ქმედებათა მრავალი წლის ანალიზი წარმოგვიდგენს საკმარის მტკიცებულებას, რომ მოსკოვს განზრახული ჰქონდა ქართული სახელმწიფოებრიობის დასუსტება და კონტროლი.
დასავლეთის მიერ კოსოვოს დამოუკიდებლობის აღიარებით წახალისებულმა მოსკოვმა, გაააქტიურა წინასწარ დაგეგმილი იურიდიული, სამხედრო, პარამილიტარული და დიპლომატიური მანევრების სერია, რაც მიზნად ისახავდა მოსალოდნელი შემოჭრის საბაბის შექმნას. 7 აგვისტოს მოვლენებს წინ უძღოდა თვეების მანძილზე გაჩაღებული იურიდიული, პოლიტიკური და სამხედრო პროვოკაციები საქართველოს წინააღმდეგ. წლების მანძილზე კი მოსკოვი ახდენდა სამხედრო ძალების კონცენტრაციას აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონის ტერიტორიებზე.
ერთი თვალის გადავლებაც საკმარისია იმის დასანახად, თუ რა მეთოდებს იყენებდა რუსეთი საქართველოსთან “სამეგობროდ”:
• ასობით ათასი ქართველის ეთნიკური წმენდა კონფლიქტის ზონებში, ამ რეგიონების მოსახლეობის ეთნიკური ჰომოგენიზაციისა და ტერიტორიაზე პოლიტიკური კონტროლის კონსოლიდაციის მიზნით;  
• 2002 წლის ივლისიდან კონფლიქტის ზონებში პასპორტიზაციის უკანონო კამპანიის წამოწყება. სწორედ ე.წ “რუსეთის მოქალაქეთა” “დაცვა” გაასაღა მოსკოვმა საქართველოში შემოჭრის ერთ-ერთ მიზეზად;
• 2006 წელს საზღვრების გადაკეტვა და საქართველოს სრული სავაჭრო, ფინანსური, საფოსტო და სატრანსპორტო ბლოკადა. (აღსანიშნავია, რომ იმ დროისათვის საქართველოს ექსპორტის 70% რუსეთზე მოდიოდა). ეთნიკური ქართველების დისკრიმინაცია და რუსეთის ფედერაციიდან განდევნა;
• 2007 წლის 12 დეკემბერს ევროპაში ჩვეულებრივი შეიარაღებული ძალების ხელშეკრულების შეჩერება. პარალელურად სამხედრო შეიარაღების მასშტაბური კონცენტრაცია საქართველო-რუსეთის საზღვარზე და კონფლიქტურ რეგიონებში;
• რუსეთის მიერ კონფლიქტურ რეგიონებთან მიმართებაში დაწესებული ეკონომიკური და შეიარაღების სანქციებთან დაკავშირებული საერთაშორისო შეთანხმებების უგულებელყოფა;
• 2008 წლის აპრილიდან აფხაზეთთან და ცხინვალის რეგიონთან იურიდიული კავშირების გაფართოება;
• ინტენსიური ანტიქართული პროპაგანდა, რომელიც წარმოადგენდა რუსეთის დიპლომატიის მცდელობას დასავლეთის თვალში საქართველო არახელსაყრელ პარტნიორად წარმოეჩინა; 
• კონფლიქტურ ზონებში უკანონო სამხედრო შეიარაღების რაოდენობრივი ზრდა; (2008 წლის გაზაფხულიდან მოყოლებული, რუსეთის სარკინიგზო ჯარების მიერ აფხაზეთის რკინიგზის აღდგენა მძიმე სამხედრო აღჭურვილობის სწრაფი გადმოტანისათვის აუცილებელი ლოგისტიკური ინფრასტრუქტურის მომზადების მიზნით); 
• გამიზნული მკვლელობები და სხვა შეიარაღებული პროვოკაციები საქართველოს კონფლიქტურ რეგიონებში უშუალოდ შემოჭრამდე რამდენიმე დღით ადრე.
მოსკოვმა შექმნა საკუთარი პოლიტიკის ეფექტურად განხორციელებისათვის საჭირო მეთოდოლოგია, რათა არსებული საერთაშორისო კონფლიქტის გადაჭრა ქვეყნის შიდა კონფლიქტის ჩარჩოებში მოეხდინა, ერთპიროვნულად აკონტროლებდა რა ე.წ. სამშვიდობო პროცესს და მოლაპარაკებების წარმართვის ყველა სტრუქტურას. რუსეთმა სეპარატისტული მთავრობები მარიონეტულ რეჟიმებად აქცია, თვით სეპარატიზმის მოვლენას კი ქართული სახელმწიფოებრიობის გასანადგურებლად იყენებდა.  
სტაგნაციის წლებმა ეთნიკური მოსახლეობა ორივე კონფლიქტურ რეგიონში უკიდურესად გააღარიბა და საკუთარი ფუნდამენტალური უფლებების ქმედითუნარიანი დაცვის გარეშე დატოვა. ქართული მოსახლეობა კი ეთნიკურ ნიადაგზე განსაკუთრებული დევნის სამიზნე გახდა.
2004 წლიდან საქართველო თანმიმდევრულად  ზრდიდა  საერთაშორისო საზოგადოებასთან კონტაქტების ინტენსივობას კონფლიქტურ ტერიტორიებზე რუსეთის მხრიდან პოტენციურ სამხედრო შემოჭრის თავიდან აცილებისა და კონფლიქტის მოლაპარაკების გზით გადაჭრის საშუალებების ძიების მიზნით.
თბილისმა ასევე წარმოადგინა მოლაპარაკების გზით კონფლიქტის გადაწყვეტის მრავალი ინიციატივა, მაგრამ ყველა Mმათგანი უარყოფილ იქნა რუსეთის ფედერაციისა და მარიონეტული რეჟიმების მიერ. ხორციელდებოდა მხოლოდ ნდობის აღდგენისაკენ მიმართული ზომები, რომლებმაც შედეგი არ გამოიღო, რადგნ საერთო კონტექსტი ამის საშუალებას არ იძლეოდა. ამის მიზეზი ნაწილობრივ ისიც იყო, რომ საერთაშორისო საზოგადოება ამ პროცესს აღიქვამდა როგორც საქართველოს შიდა კონფლიქტს, და არა როგორც სახელმწიფოთაშორის კონფლიქტს, რასაც ის რეალურად წარმოადგენდა.
საქართველოს პრეზიდენტის მიერ შემოთავაზებული ინიციატივები, რომელიც მოწონებულ და მხარდაჭერილ იქნა საერთაშორისო საზოგადოების მხრიდან, მოიცავდა Fფართო ავტონომიების მინიჭებას, ძალაუფლების გადანაწილებას ცენტრალურ სახელისუფლებო ორგანოებში, ენისა და კულტურის დაცვას, ეკონომიკური რეაბილიტაციის პროექტებს და საგანგებო კონსტიტუციური უფლებების მინიჭებას. ყველა ამ შეთავაზებაზე მტკიცე უარი ითქვა. 2008 წლის ზაფხულის დასაწყისში კი, როდესაც დასავლელმა შუამავლებმა დაიწყეს დიპლომატიური ჩარევის გზების ძიება, მათი დაგვიანებული მცდელობები კვლავ წარუმატებელი აღმოჩნდა. 
2008 წლის გაზაფხულზე საქართველოს ხელისუფლებამ არაერთხელ გააფრთხილა საერთაშორისო საზოგადოება რუსეთის ფედერაციის სამხედრო რიტორიკისა და ქმედებების გააქტიურების შესახებ. რუსეთის ხელისუფლების პირველი პირები  დაუფარავად გამოხატავდნენ თავის გაღიზიანებას კოსოვოს დამოუკიდებლობის აღიარებისა და ნატოს ბუქარესტის სამიტზე მიღებული გადაწყვეტილების თაობაზე. მაგრამ სამწუხაროდ მაშინ საერთაშორისო საზოგადოებამ არ გასცა სათანადო პასუხი მოსკოვის პროვოკაციულ განცხადებებსა თუ ქმედებებზე. საქართველოს ხელისუფლების უმაღლესი ოფიციალური პირები ხაზს უსვამდნენ, რომ რუსეთი თანმიმდევრილად ემზადებოდა სამხედრო კონფრონტაციისთვის, მაგრამ ამ შემთხვევაშიც საერთაშორისო საზოგადოებამ სათანადოდ არ აღიქვა ქართული მხარის გაფრთხილება, რაც შემდგომში შეფასდა კიდეც დასავლეთის პოლიტიკის სერიოზულ შეცდომად.
საომარი მოქმედებების დასრულების ერთი წლის თავზე ხშირად საუბრობენ იმაზე, შეიძლებოდა თუ არა ამ კონფლიქტის თავიდან აცილება. მეც არა ერთხელ დამისვამს საკუთარი თავისთვის ეს კითხვა. მაგრამ რაც უფრო ღრმად ვაანალიზებ, უფრო მეტია ფაქტობრივი დასტური იმისა, რომ რუსეთის ფედერაციას გადაწყვეტილი ჰქონდა ნებისმიერ ფასად შეეცადა შეეცვალა საქართველოს ევროატლანტიკურ ინსტიტუტებში ინტეგრაციისაკენ მიმავალი გზა. შეეწყვიტა ენერგომატარებლების ტრანზიტი საქართველოს ტერიტორიიდან და შეეჩერებინა საქართველოს დემოკრატიულ სახელმწიფოდ ჩამოყალიბება. როგორც შემდგომში განვითარებულმა მოვლენებმა ცხადყო, მხოლოდ საქართველოს სუვერენიტეტზე და დამოუკიდებელ არჩევანზე უარის თქმა შეიძლება გამხდარიყო ის საფასური, რომელიც ომს თავიდან აგვაცილებდა, ისიც ტერიტორიების დაბრუნების არანაირი გარანტიით.
ომის წამოწყების სცენარი ეფუძნებოდა მარტივ გათვლას, რომ ე.წ. სეპარატისტებს იერიში უნდა მიეტანათ ქართულ დასახლებულ პუნქტებზე, რაც აუცილებლად გამოიწვევდა რეაქციას საქართველოს ხელისუფლების მხრიდან. რეაქციის არქონა კი თავისთავად პოლიტიკური და მორალური სუიციდი იქნებოდა. ჩვენი ინფორმაციით, რუსეთს იერიში აფხაზი სეპარატისტების ხელით კოდორის ხეობაზე უნდა მიეტანა. ბაღაფშმა უარი განაცხადა კოდორის შეტევაზე. სამაგიეროდ კოკოითი ადვილად დათანხმდა, რამაც შესაძლებლობა მისცა რუსეთის პროვოკაციების კერა გადაეტანა ცხინვალის რეგიონის ტერიტორიაზე.
ქართველი ჯარისკაცებისა და პოლიციელების თავდადებამ რამდენიმე ძვირფასი დღე მოგვაგებინა, სანამ საზაფხულო არდადეგების პირობებში საერთაშორისო საზოგადოებას მობილიზაცია და ჩვენზე ფოკუსირება მოეხდინა. შედეგად მივიღეთ უპრეცედენტო მორალური მხარდაჭერა მთელი რიგი სახელმწიფოების ლიდერებისა და სხვადასხვა ერების მხრიდან, რომლებიც რუსთაველზე ქართველი ხალხის გვერდით დადგნენ განსაცდელის ჟამს. ევროკავშირის თავჯდომარე ქვეყნის, საფრანგეთის მეცადინეობით კი შესაძლებელი გახდა 12 აგვისტოს  ცეცხლის შეწყვეტის თაობაზე დოკუმენტზე შეთანხმების ხელმოწერა.
მიუხედავად იმისა, რომ ამ ხელშეკრულებაზე რუსეთის პრეზიდენტის, მედვედევის ხელმოწერაც არის, რუსეთი ფაქტიურად არ ასრულებს 6-პუნქტიანი ხელშეკრულების უდიდეს ნაწილს. მან არათუ გაიყვანა საკუთარი შეიარაღებული ძალები ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ ომის წინარე პოზიციებზე, არამედ დაამატა ჯარები და დაიწყო სამხედრო ბაზების მშენებლობა ორივე ოკუპირებულ რეგიონში. უფრო მეტიც, საკმაოდ მძიმე პოლიტიკური ფასის სანაცვლოდ, კერძოდ ვეტოს უფლების გამოყენებით, რუსეთმა დაბლოკა საქართველოს ტერიტორიაზე ეუთოსა და გაეროს დამკვირვებელთა მისიების საქმიანობა, რამაც გააშიშვლა რუსეთის დამოკიდებულება და აჩვენა მისი ჭეშმარიტი როლი და ადგილი ამ კონფლიქტთან მიმართებაში.
მეტად მნიშვნელოვანია იმის ხაზგასმა, რომ 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდგომ ჩვენ თვისობრივად ახალ რეალობაში ვიმყოფებით, როგორც კონფლიქტის მეთოდოლოგიის განსაზღვრის, ასევე საერთაშორისო თანამეგობრობის ჩართულობის თვალსაზრისით. დღეს საქართველოში მოქმედებს ევროკავშირის სადამკვირვებლო მისია, რომლის მანიპულირებაც რუსეთს არ შეუძლია და რომლის სამომავლოდ გაფართოების თაობაზე უკვე მიმდინარეობს მოლაპარაკებები. ეს მისია უკვე იქცა რუსეთის შესაძლო განმეორებითი აგრესიის წინააღმდეგ ძლიერ შემაკავებელ ფაქტორიად.
ომის შემდგომ რეალობაში ამოქმედდა კონფლიქტის მოგვარების საერთაშორისო მექანიზმი, ჟენევის მოლაპარაკებების ფორმატი, სადაც რუსეთი მხარედ არის წარმოდგენილი და აღარ გააჩნია მშვიდობიმყოფელის როლი. ასევე ამ პროცესში აქტიურად ჩაერთნენ ორივე ოკუპირებული ტერიტორიების არასეპარატისტული მოსახლეობის წარმომადგენლებიც, რომლებსაც ადრე დაინტერესებულ მხარეთაც არ განიხილავდნენ.
აღსანიშნავია, რომ რუსეთმა ვერ მოახერხა თავისი სამხედრო გამარჯვება დიპლომატიურ გამარჯვებად ექცია და მანამ, სანამ საქართველოს ტერიტორიების მეხუთედი ოკუპირებულია, რუსეთს ყოველთვის ექნება ოკუპანტის სტატუსი. კრახი განიცადა მისმა მცდელობებმა, რომ ვინმეს მაინც ეღიარებინა ოკუპირებული ტერიტორიების დამოულიდებლობა. ვერ მოახერხეს დანარჩენი მსოფლიოს დარწმუნება, რომ უნდა არსებობდეს ექსკლუზიური გავლენის ზონები. ამრიგად, საქართველოსთან და ოკუპაციასთან მიმართებაში, რუსეთი სრულ საერთაშორისო იზოლაციაში მოექცა. რა თქმა უნდა, ეს სიტუაცია თავისთავად კონფლიქტს არ გადაჭრის, მაგრამ სერიოზულ ბაზისს ქმნის ერთადერთი იარაღის, დიპლომატიის ეფექტურად ასამოქმედებლად.
არ მეგულება საქართველოში რეალური პოლიტიკური ძალა, რომელიც ოდესმე დათმობს ქვეყნის სუვერენიტეტს, მის ტერიტორიულ მთლიანობას, დემოკრატიულ ღირებულებებსა და საგარეო-პოლიტიკურ კურსს და თავისი მოქალაქეების უსაფთხოებას. ამდენად, ბრძოლა გრძელდება და ის გაგრძელდება სანამ რუსეთის ბოლო ჯარისკაცი არ დატოვებს საქართველოს ტეროტორიას.
რუსეთის მცდელობაც შეცვალოს ევროპის ფარგლები ძალისმიერი მეთოდებით, ისტორიულ პარალელებს მხოლოდ ჰიტლერთან და სტალინთან ავლებს. ამბობენ ისტროია ფარსის სახით მეორდებაო და ეს ფარსიც იგივე ფინალით დამთავრდება, რითიც წინა ისტორია – ტოტალიტარული და იმპერიული პოლიტიკის მარცხით და ბერლინის კედლის დანგრევით. ჩვენი საქმეა ამ ფინალის მოახლოებას შეუწყოთ ხელი.
    
05 August 2009 Announcement
Office of State Minister for Reintegration is organizing the presentation of the Report of the Government of Georgia “On Full-scale political-military aggression of the Russian Federation against Georgia”. 
The presentation will be held at 6:00 on 6 August 2009 at the Courtyard Tbilisi Marriot in Tbilisi.
    
31 July 2009 Statement of the Office of the State Minister for Reintegration
An extraordinary meeting of the working group for Incident Prevention and Response Mechanism was supposed to be held in Ergneti on July 31 in connection to the incident taken place on July 29 in the village Ergneti. The meeting was cancelled because the Russian side did not show up at the meeting.
Georgian law enforcers and representatives of Tskhinvali marionette regime had informal talks and discussed the incident of July 29. Georgian law enforcers requested a joint visit in the nearest days for inspecting the place of incident.
    
14 July 2009 Information of the Office of the State Minister of Georgia for Reintegration
On July 14, 2009 the first meeting for the Incident Prevention and Response Mechanism (towards Abkhazia), created under the resolution of Geneva talks, took place in Gali at the office of the former United Nations Observer Mission in Georgia (UNOMIG).
At the meeting the Georgian side was represented by the officials of the Ministry of Internal Affairs, Office of the State Minister for Reintegration and Samegrelo-Zemo Svaneti regional police. The Russian side was represented with high-rank officials of the 7th military base of the Russian occupation army, the Russia's Federal Security Service (FSB) and the diplomatic office.
Representatives of marionette regime and those of the legitimate government of Abkhazia participated in the meeting. The meeting was led by the special representative of the United Nation’s Secretary General and the head of the European Union Monitoring Mission to Georgia (EUMM).
The parties discussed the procedural issues – frequency and venue of future meetings, number of participants, procedures for approving the agenda, working languages, chairmanship and other issues.
The parties agreed that the meetings will be held regularly, once every two weeks, on Tuesdays, and will be chaired by the UN and EU support. Maximum number of participants and representatives of the parties was defined.
The Office of the State Minister of Georgia for Reintegration welcomes the first meeting of the Incident Prevention and Response Mechanism in Gali and hopes that the meetings held regularly under the international supervision reduces the number of incidents and increases security of the population in the territories of occupied Abkhazia and neighboring areas.
    
13 July 2009 A Meeting with Bo Asplund
On July 13, Temuri Yakobashvili, a Vice Premier and State Minister of Georgia for Reintegration met with Bo Asplund, acting Resident Coordinator of the United Nations Development Program.
At the meeting the parties discussed the current situation in Georgia, namely the significance of activities of international organizations in the occupied territories. As Temuri Yakobashvili pointed out, emphasis should be laid on human factor in the occupied territories, and relevant socio-economic conditions should be created which, as he said, would support to establishment of tight links among the population.
Temuri Yakobashvili assigned particular importance to solving the problems of employment of the internally displaced people.
From his side, Bo Asplund expressed readiness for support and active cooperation for eliminating the existing problems.
    
02 July 2009 Moscou en manœuvre d’intimidation (in French)
Géorgie. La Russie amasse des troupes à la frontière. Tbilissi craint un nouveau conflit.
Par HÉLÈNE DESPIC-POPOVIC
Une nouvelle guerre est-elle sur le point d’éclater en Géorgie ? La question se pose alors que la Russie a commencé lundi de grandes manœuvres militaires à la frontière entre les deux pays. Et que depuis mardi les quelque 130 observateurs onusiens quittent la région sécessionniste géorgienne d’Abkhazie à la suite du veto de Moscou à la prolongation de leur mandat, vieux de seize ans. Sans mandat, la vingtaine d’observateurs de l’OSCE font leurs valises.
«Propagande». Tbilissi s’inquiète pour sa sécurité. Les exercices militaires russes, baptisés «Caucase 2009», mettent en jeu 8 500 hommes, 200 chars, 450 blindés et 250 pièces d’artillerie. En juillet 2008, des exercices similaires baptisés «Caucase 2008» avaient été le prélude à la guerre du mois d’août en Ossétie du Sud, une des deux régions séparatistes de Géorgie, dont l’indépendance a été reconnue par Moscou à l’issue de ce conflit. En visite à Paris, le vice-Premier ministre, Temour Iakobachvili, juge «possible» un nouveau conflit. «Selon nos estimations, les Russes n’ont pas fini leur travail en Géorgie. Ils veulent un changement de régime. Alors ils massent des troupes. Ils ont 4 000 soldats en Ossétie du Sud et se trouvent à 40 km de notre capitale. Et la propagande prépare les esprits. Selon un récent sondage, 67 % des Russes pensent que l’ennemi numéro 1 de leur pays est la Géorgie. Les Russes déploient donc des forces, mais vont-ils employer la force, cela nous ne le savons pas», dit le ministre. Les exercices sont prévus pour durer jusqu’au 6 juillet, une date qui ne doit rien au hasard puisque c’est celle de l’arrivée à Moscou du président Obama pour sa première visite en Russie.
Tout dépendra donc du contenu des entretiens qu’il aura avec son homologue, Dmitri Medvedev, et son tout-puissant Premier ministre, Vladimir Poutine. «Une nouvelle guerre saisonnière est possible mais elle n’est pas certaine. Ce qui est certain, souligne Temour Iakobachvili, c’est qu’elle n’aura pas lieu si l’Occident envoie les bons signaux.»
Aux Etats-Unis, des voix s’élèvent pour mettre en garde Obama contre un réchauffement des relations avec la Russie qui se ferait au détriment de la Géorgie. Dans les colonnes du New York Times, deux ex-ambassadeurs américains en Géorgie, William Courtney et Kenneth Yalowitz, et leur confrère européen Denis Corboy, ont demandé à Washington de tout faire pour éviter «une nouvelle tragédie». «Notre sentiment, a expliqué l’ambassadeur Corboy à Radio Free Europe, est que lorsqu’Obama remettra les compteurs à zéro, en particulier lors de ses rencontres du 6 au 8 juillet à Moscou, il devra dresser une ligne rouge devant nos amis russes en ce qui concerne la Géorgie. On ne doit pas permettre à la Russie d’échanger son soutien sur divers dossiers contre le contrôle de son arrière-cour.»
Incident. En Russie, les analystes craignent aussi des dérapages. Dans une série d’articles publiés par Eurasia Daily Monitor, l’expert militaire russe Pavel Felgenhauer estime que la période la plus dangereuse sera celle qui suit immédiatement le départ d’Obama. Après la défection d’un garde-côte géorgien - mise en scène par les médias russes qui ont fait une large place à ses déclarations selon lesquelles le président géorgien «prépare une agression» -, l’analyste estime que de nouveaux affrontements pourraient commencer par un incident qui serait imputé à Tbilissi. «Si la Russie prépare une action d’envergure, il est clair qu’elle a besoin de l’excuse de l’autodéfense», écrit-il.
La commentatrice de la radio Echo de Moscou, Ioulia Latynina, s’est émue du départ des observateurs de l’OSCE au moment où Moscou s’est saisi des manœuvres du Partenariat pour la paix de l’Otan, en mai, pour accuser Tbilissi de menées bellicistes. «Si la Géorgie prépare réellement une guerre, pourquoi la Russie veut-elle l’expulsion des observateurs qui seraient capables de témoigner devant le monde entier que la Géorgie a vraiment commencé la guerre ?» souligne-t-elle.
«Irréversible». L’Abkhazie et l’Ossétie, que seule, à part le Nicaragua, la Russie a reconnu, reste une pomme de discorde entre le Kremlin et les Occidentaux. Après onze mois d’interruption qui ont suivi le conflit géorgien, la Russie et l’Otan ont renoué samedi leur partenariat, à Corfou, sans pour autant aplanir leurs désaccords. La reconnaissance par Moscou des indépendances de l’Ossétie du Sud et de l’Abkhazie est «irréversible», a prévenu le chef de la diplomatie russe, et l’Occident ferait mieux de s’y habituer. La Géorgie voit les choses tout autrement : «Le problème de la Russie est qu’elle a emporté une victoire l’an dernier mais qu’elle ne peut pas la légaliser, souligne le vice-Premier ministre géorgien Iakobachvili. L’Occident doit persister sur sa ligne de non-reconnaissance.»
    
1 2 3 4 5 6 7 8



Navigation: Home | About Ministry | Abkhazia | Tskhinvali Region/SO | Press Office | Ethnic Minorities | International Organizations | E-library

 WEBMAIL

 

Copyright©2010 Office of the State Minister for Reintegration, All Rights Reserved  Developed by:  ITNovations