Office of the State Minister of Georgia for Reintegration

Contact Add to favorites Sitemap

ქართული

Русский

International Organizations

Press Service

E-library

Map of Georgia


Maps	Photos	Videos Publications

News

11 March 2010

Council of the European Union

Declaration by HR Ashton on behalf of the EU on the Georgian strategy on Abkhazia and South Ossetia

01 March 2010

Interview of "Radio France Internationale" with Mr. Temuri Yakobashvili (in Russian)

Галина Аккерман: Господин Якобашвили, Вы встретились с французским руководством, чтобы представить грузинскую программу в отношении «оккупированных территорий», то есть Южной Осетии и Абхазии. Я прочитала ваши предложения, и хотела бы получить несколько уточнений.

Например, в программе написано, что необходимо установить свободное передвижение людей между Грузией и этими сепаратистскими регионами, но насколько я понимаю, российская армия совместно с местными вооруженными формированиями уже построила границу, которая практически на замке. Как в этих условиях может осуществляться свободное передвижение людей?

Темур Якобашвили: сигнала. Естественно, мы не собираемся разбрасывать листовки с вертолета или заниматься подобным маразмом. Есть современные медиа-средства, которые позволяют доставить информацию и довести ее до этих людей, в том числе.

- Вы хотите сказать, что люди, обладающие компьютерами в Абхазии и Южной Осетии, смогут получить доступ к бесплатному интернету через грузинского провайдера? и распространения информации. Мы не боимся информации из России, но мы думаем, что открытые каналы для обмена информацией очень важны.

- Вы не ответили на мой вопрос. В настоящее время Первый Кавказский выходит в эфире только через интернет или он также доступен в Грузии тем, у кого есть обычные телевизоры? Если это так, могут ли его принимать жители Абхазии и Южной Осетии?

- Традиционное телевещание только отчасти покрывает эти регионы. Сигнал не доходит, например, до Сухуми. После того, как мы найдем другой спутник, Первый Кавказский станет доступным для всех.

- Уже больше года назад Радио «Свобода» начало вещать на русском языке из Тбилиси для жителей Абхазии и Южной Осетии. Есть ли статистика? Много ли у «Свободы» слушателей на этих территориях?

- Идея этого вещания принадлежит мне, и я долго и упорно ее пробивал. Я думаю, что люди имеют право на разные мнения и на собственную точку зрения. В данный момент трудно судить, сколько радиослушателей у них есть, потому что нет независимых источников информации. Мне говорили неоднократно, что люди довольно активно слушают эти передачи.

- Как радиожурналист, я могу это только приветствовать. Мы лишний раз убеждаемся, что старое доброе радио оказывается наиболее надежным источником информации в этом современном технологическом мире.

- Я с Вами согласен. В современном мире радио себя не изжило, и если люди не слушают радио дома, хотя хозяйки как раз и слушают, они слушают его в машине. Радио остается важным медиа-средством для получения и распространения информации. Тем более в таких местах, где действуют ограничения, а ограничения на этих оккупированных территориях существуют. Населению пытаются промывать мозги через российские теле- и радиоканалы, по рецептам классической тоталитарной пропаганды, и тот контент, который идет по этим каналам, можно назвать контентом лжи и распространения национальной розни.

- Мы очень активно обсуждаем этот вопрос и внутри страны, и с донорами. В современном мире интернет не должен быть предметом роскоши, это – средство получения Начнем с того, что наша стратегия преследует цель не изолировать эти территории от остальной Грузии и от остального мира. Мы видим попытки с российской стороны аннексировать эти территории, изолировать их и помешать им иметь отношения с остальным миром. Но несмотря на то, что там находятся российские войска, что Россия прислала туда своих пограничников, мне кажется, что полностью закрыть административную границу ей не удастся.

Есть объективные причины, почему люди должны передвигаться. Тут и торговля, и здравоохранение, и образование. Искусственно отрезать этих людей у России не получится. Это не получалось в прошлом даже при наличии Берлинской стены, люди и тогда стремились к свободе, а уж в 21м веке это и подавно невозможно.

Естественно, мы ожидаем, что в какой-то момент может наступить ужесточение режима передвижения, будут новые препятствия, но мы надеемся на международное сообщество, на здравомыслящих людей, которые проживают на этих территориях. Мы надеемся, что возобладают практические нужды жителей этих территорий, которые довольно активно передвигаются через оккупационную линию. Если Берлинская стена не остановила людей, то абхазская или осетинская стена вряд ли смогут быть эффективными.

Есть чисто практические аспекты. Например, Цхинвальский регион (Южная Осетия) полностью привязан в экономическом смысле к остальной Грузии, и осуществлять хотя бы поставки продовольствия через Рокский туннель, который не функционирует зимой, практически невозможно.

- Вы хотите сказать, что сегодня на территорию Южной Осетии продовольствие поставляют грузинские компании?

- На данном этапе, это – не компании, а индивидуальные лица, и там расцветает так называемый «чемоданный бизнес». Мы хотим придать этому явлению цивильные формы и предоставить коммерсантам цивильные возможности. Согласитесь, нездорово, что в Цхинвали помидоры продаются по 10 евро за килограмм.

- Следующий вопрос связан с вашими планами в области образования. В программе написано, что будет предоставлена возможность населению Абхазии и Южной Осетии получать образование в Грузии. Конкретно, много таких просьб поступает? И как это будет осуществляться? Вы будете давать стипендии? Предоставлять общежития? Ведь это – в основном бедные люди.

- Естественно, мы будем создавать специальные механизмы для этого. Во-первых, на территории Абхазии проживает весьма ощутимое количество этнических грузин, которые хотят получить образование на родном языке, многие из них приезжают для этого в Тбилиси. Нам приходится создавать специальные программы, чтобы как-то стереть различия в системах образования. Кроме этого, мы хотим предложить населению Абхазии и Южной Осетии обучаться не только в Грузии, но включить их в квоты, которые получает Грузия в зарубежных университетах, в разных программах, будь то для студентов или для школьников. Жители Абхазии и Южной Осетии станут интегральной частью международных программ, в которых участвует Грузия. Не думаю, что какая-нибудь военная сила может их остановить и запретить им получать образование в Гарварде или Сорбонне.

- А как будет функционировать ваша программа в области здравоохранения? Населению Абхазии и Южной Осетии будет предоставлено грузинское государственное медицинское страхование? Или будет оказываться помощь в экстренных ситуациях?

- На практике это уже осуществляется. К сожалению, на этих территориях распространены некоторые тяжелые заболевания. В Абхазии, например, много случаев гепатита С, туберкулеза, СПИДа. Там эти болезни вообще не лечат. Для того, чтобы получить медицинскую помощь, больным надо ехать или в Москву, или в Тбилиси. Москва далеко, Тбилиси ближе. И у нас есть государственные программы для населения Грузии, в том числе для Абхазии и Южной Осетии. Больные уже приезжают, им уже оказывается помощь, а теперь мы хотим облегчить эту процедуру и сделать ее более доступной.

- Вы создали Первый Кавказский канал телевещания на русском языке, хотя у вас возникли трудности с размещением канала на спутнике «Евтелсата». Мне представляется, что одной их целей создания русскоязычного вещания было как раз вещание на Абхазию и Южную Осетию, не правда ли? Могут ли сегодня жители этих регионов смотреть этот канал, несмотря на отсутствие ретрансляции через спутник?

- Мы собираемся использовать все современные медиа-средства, чтобы донести нашу правду до русскоязычного населения, где бы оно ни проживало. Будь то в Абхазии, в Цхинвальском регионе, в Москве, в Азербайджане или в Казахстане. Мы создавали этот канал не в пику России, не против России, не для Северного Кавказа, как часто выдумывают в России, а для русскоязычного населения во всем мире. Франция создала англоязычный и арабоязычный канал для вещания во всем мире, и мы пошли по тому же пути. Вещание прекратилось из-за известной проблемы с французской компанией «Евтелсат», но мы сейчас находимся не только в судебном разбирательстве с этой компанией, но и ищем другие альтернативы.

Кроме того, мы думаем, что было бы интересно предоставить жителям на оккупированных территориях доступ к бесплатному интернету. Это позволит им получать телепрограммы через интернет, вместо традиционного телевизионного

16 February 2010	Visit to France The Vice Premier, the State Minister of Georgia for Reintegration Temuri Yakobashvili, during his working visit to France, had official meetings with the Minister of Foreign Affairs of France Bernard Kouchner and the Secretary of State for European Affairs Pierre Lellouche. During the meetings, the participation of France in elaboration and implementation of the action plan of the “State Strategy on Occupied Territories: Engagement through Cooperation” was discussed. France welcomes the vision of Georgian government and the priorities elaborated in the strategy. At the same time, France expresses willingness to actively participate in the development of the programs aiming at improving the wellbeing of the population living in the occupied territories. The State Minister has met with high-officials from the ministries of Defense and Foreign Affairs; the minister has also met with experts from world’s leading analytical think-tank the French Institute of International Relations. Consultations with other high-ranking politicians and meetings with French media representatives are also planned.
03 February 2010	State Minister Visits Strasburg The vice premier and the State Minister of Georgia for Reintegration Temuri Yakobashvili is visiting Strasburg, France from 2 to 4 February. On 3^rd of February, the State Minister will present the state strategy on occupied territories to the cabinet of ministers of the Council of Europe. During this visit, Minister Yakobashvili will meet Thorbjorn Jagland, the Secretary-General of the Council of Europe.
01 February 2010	Tbilisi-Moscow Space Bridge On 1^st February the Tbilisi international press-centre (RIA Novosti) hosted the media space bridge. The Georgian side was represented by Temuri Yakobashvili, the Vice-premier and the State Minister for Reintegration. The Russian side was represented by Aleksey Vlasov, General Director of the Center for Information and Analysis of Public and Political processes in Post-Soviet space and Felix Stanevsky, the Institute for CIS counties, Caucasus Director, the former Ambassador to Georgia (1996-2000). The Russian and the foreign journalists accredited in Russia also were present during the media space bridge. The State minister answered the questions related to the situation in Abkhazia and Tskhinvali Region/South Ossetia after the 9^th round of Geneva Talks and to the State Strategy on the Occupied Territories adopted by the Georgian Government.
14 September 2009	Meeting with the U.S. Deputy Assistant Secretary of State Today, on September 14, Temuri Yakobashvili, a Vice Premier and State Minister of Georgia for Reintegration met with Tina S. Kaidanow, U.S. Deputy Assistant Secretary of State in charge of relations with countries in the Caucasus and Southern Europe. The meeting carried an introductory character. The State Minister provided information to Ms. Kaidanow about the activities of the Minister’s Office. They also discussed a future strategy in reference to the occupied territories.
14 September 2009	Meeting with Ambassadors Today, on September 14, Temuri Yakobashvili, a Vice Premier and State Minister of Georgia for Reintegration met with the AmbassadorofFranceEric Fournier, the Ambassador of Germany to Georgia and Ambassador of the United Kingdom to GeorgiaDenis Keefe. The meeting was also attended by the representatives of the US Embassy. The topic of the discussion was a future strategy in reference to the occupied territories.
14 September 2009	Meeting with the Head of Administration of the Autonomous Republic of Abkhazia Today, on September 14, Temuri Yakobashvili, a Vice Premier and State Minister of Georgia for Reintegration met with Giorgi Baramia, Head of Administration of the Autonomous Republic of Abkhazia. Topic of the meeting was the issues on development of the state strategy in regards to the occupied territories, and the perspectives of tight interagency cooperation. They discussed current situation in the occupied territories and the ways of solving the problems faced by the population residing in these territories. At the meeting the Minister updated the guests about the visions in regards to the occupied territories and then the information around the existing situation was consolidated.
10 August 2009	Interview of the State Minister (“Rezonansi”-in Georgian) 2008 წლის 7 აგვისტოს 23 საათსა და 35 წუთზე საქართველოს პრეზიდენტმა, საქართველოს სახელმწიფოებრიობის დაცვას და საქართველოს მოქალაქეების უსაფრთხოების უზრუნველყოფის მიზნით, გასცა თავდაცვითი ოპერაციის დაწყების ბრძანება. საქართველოს ხელისუფლებისათვის ამ უმძიმეს გადაწყვეტილებას წინ უძღოდა რუსეთის შეიარაღებული ძალების მიერ საქართველო-რუსეთის ჩრდილოეთ საზღვრის გადალახვა და მათ მიერ წინასწარ დაგეგმილი მასიური, კოორდინირებული თავდასხმა საქართველოზე. რუსეთის შეიარაღებულმა ძალებმა ჯერ ცხინვალის რეგიონის საზღვარი გადმოკვეთეს, ხოლო რამდენიმე საათის შემდეგ ზემო აფხაზეთშიც შეიჭრნენ. რუსეთის ფედერაციამ განახორციელა კოორდინირებული და სრულმასშტაბიანი თავდასხმა სახმელეთო, საზღვაო, საჰაერო და სარაკეტო ძალების გამოყენებით. ასევე გააჩაღა საინფორმაციო და კიბერნეტიკული ომი საქართველოს წინააღმდეგ. საქართველოში შემოჭრის მიზეზად მოსკოვმა ოსი ხალხის გენოციდის შეჩერება დაასახელა, რაც შემდგომში სიცრუედ იქნა მხილებული. რუსეთის ფედერაციის ქმედებათა მრავალი წლის ანალიზი წარმოგვიდგენს საკმარის მტკიცებულებას, რომ მოსკოვს განზრახული ჰქონდა ქართული სახელმწიფოებრიობის დასუსტება და კონტროლი. დასავლეთის მიერ კოსოვოს დამოუკიდებლობის აღიარებით წახალისებულმა მოსკოვმა, გაააქტიურა წინასწარ დაგეგმილი იურიდიული, სამხედრო, პარამილიტარული და დიპლომატიური მანევრების სერია, რაც მიზნად ისახავდა მოსალოდნელი შემოჭრის საბაბის შექმნას. 7 აგვისტოს მოვლენებს წინ უძღოდა თვეების მანძილზე გაჩაღებული იურიდიული, პოლიტიკური და სამხედრო პროვოკაციები საქართველოს წინააღმდეგ. წლების მანძილზე კი მოსკოვი ახდენდა სამხედრო ძალების კონცენტრაციას აფხაზეთსა და ცხინვალის რეგიონის ტერიტორიებზე. ერთი თვალის გადავლებაც საკმარისია იმის დასანახად, თუ რა მეთოდებს იყენებდა რუსეთი საქართველოსთან “სამეგობროდ”: • ასობით ათასი ქართველის ეთნიკური წმენდა კონფლიქტის ზონებში, ამ რეგიონების მოსახლეობის ეთნიკური ჰომოგენიზაციისა და ტერიტორიაზე პოლიტიკური კონტროლის კონსოლიდაციის მიზნით; • 2002 წლის ივლისიდან კონფლიქტის ზონებში პასპორტიზაციის უკანონო კამპანიის წამოწყება. სწორედ ე.წ “რუსეთის მოქალაქეთა” “დაცვა” გაასაღა მოსკოვმა საქართველოში შემოჭრის ერთ-ერთ მიზეზად; • 2006 წელს საზღვრების გადაკეტვა და საქართველოს სრული სავაჭრო, ფინანსური, საფოსტო და სატრანსპორტო ბლოკადა. (აღსანიშნავია, რომ იმ დროისათვის საქართველოს ექსპორტის 70% რუსეთზე მოდიოდა). ეთნიკური ქართველების დისკრიმინაცია და რუსეთის ფედერაციიდან განდევნა; • 2007 წლის 12 დეკემბერს ევროპაში ჩვეულებრივი შეიარაღებული ძალების ხელშეკრულების შეჩერება. პარალელურად სამხედრო შეიარაღების მასშტაბური კონცენტრაცია საქართველო-რუსეთის საზღვარზე და კონფლიქტურ რეგიონებში; • რუსეთის მიერ კონფლიქტურ რეგიონებთან მიმართებაში დაწესებული ეკონომიკური და შეიარაღების სანქციებთან დაკავშირებული საერთაშორისო შეთანხმებების უგულებელყოფა; • 2008 წლის აპრილიდან აფხაზეთთან და ცხინვალის რეგიონთან იურიდიული კავშირების გაფართოება; • ინტენსიური ანტიქართული პროპაგანდა, რომელიც წარმოადგენდა რუსეთის დიპლომატიის მცდელობას დასავლეთის თვალში საქართველო არახელსაყრელ პარტნიორად წარმოეჩინა; • კონფლიქტურ ზონებში უკანონო სამხედრო შეიარაღების რაოდენობრივი ზრდა; (2008 წლის გაზაფხულიდან მოყოლებული, რუსეთის სარკინიგზო ჯარების მიერ აფხაზეთის რკინიგზის აღდგენა მძიმე სამხედრო აღჭურვილობის სწრაფი გადმოტანისათვის აუცილებელი ლოგისტიკური ინფრასტრუქტურის მომზადების მიზნით); • გამიზნული მკვლელობები და სხვა შეიარაღებული პროვოკაციები საქართველოს კონფლიქტურ რეგიონებში უშუალოდ შემოჭრამდე რამდენიმე დღით ადრე. მოსკოვმა შექმნა საკუთარი პოლიტიკის ეფექტურად განხორციელებისათვის საჭირო მეთოდოლოგია, რათა არსებული საერთაშორისო კონფლიქტის გადაჭრა ქვეყნის შიდა კონფლიქტის ჩარჩოებში მოეხდინა, ერთპიროვნულად აკონტროლებდა რა ე.წ. სამშვიდობო პროცესს და მოლაპარაკებების წარმართვის ყველა სტრუქტურას. რუსეთმა სეპარატისტული მთავრობები მარიონეტულ რეჟიმებად აქცია, თვით სეპარატიზმის მოვლენას კი ქართული სახელმწიფოებრიობის გასანადგურებლად იყენებდა. სტაგნაციის წლებმა ეთნიკური მოსახლეობა ორივე კონფლიქტურ რეგიონში უკიდურესად გააღარიბა და საკუთარი ფუნდამენტალური უფლებების ქმედითუნარიანი დაცვის გარეშე დატოვა. ქართული მოსახლეობა კი ეთნიკურ ნიადაგზე განსაკუთრებული დევნის სამიზნე გახდა. 2004 წლიდან საქართველო თანმიმდევრულად ზრდიდა საერთაშორისო საზოგადოებასთან კონტაქტების ინტენსივობას კონფლიქტურ ტერიტორიებზე რუსეთის მხრიდან პოტენციურ სამხედრო შემოჭრის თავიდან აცილებისა და კონფლიქტის მოლაპარაკების გზით გადაჭრის საშუალებების ძიების მიზნით. თბილისმა ასევე წარმოადგინა მოლაპარაკების გზით კონფლიქტის გადაწყვეტის მრავალი ინიციატივა, მაგრამ ყველა Mმათგანი უარყოფილ იქნა რუსეთის ფედერაციისა და მარიონეტული რეჟიმების მიერ. ხორციელდებოდა მხოლოდ ნდობის აღდგენისაკენ მიმართული ზომები, რომლებმაც შედეგი არ გამოიღო, რადგნ საერთო კონტექსტი ამის საშუალებას არ იძლეოდა. ამის მიზეზი ნაწილობრივ ისიც იყო, რომ საერთაშორისო საზოგადოება ამ პროცესს აღიქვამდა როგორც საქართველოს შიდა კონფლიქტს, და არა როგორც სახელმწიფოთაშორის კონფლიქტს, რასაც ის რეალურად წარმოადგენდა. საქართველოს პრეზიდენტის მიერ შემოთავაზებული ინიციატივები, რომელიც მოწონებულ და მხარდაჭერილ იქნა საერთაშორისო საზოგადოების მხრიდან, მოიცავდა Fფართო ავტონომიების მინიჭებას, ძალაუფლების გადანაწილებას ცენტრალურ სახელისუფლებო ორგანოებში, ენისა და კულტურის დაცვას, ეკონომიკური რეაბილიტაციის პროექტებს და საგანგებო კონსტიტუციური უფლებების მინიჭებას. ყველა ამ შეთავაზებაზე მტკიცე უარი ითქვა. 2008 წლის ზაფხულის დასაწყისში კი, როდესაც დასავლელმა შუამავლებმა დაიწყეს დიპლომატიური ჩარევის გზების ძიება, მათი დაგვიანებული მცდელობები კვლავ წარუმატებელი აღმოჩნდა. 2008 წლის გაზაფხულზე საქართველოს ხელისუფლებამ არაერთხელ გააფრთხილა საერთაშორისო საზოგადოება რუსეთის ფედერაციის სამხედრო რიტორიკისა და ქმედებების გააქტიურების შესახებ. რუსეთის ხელისუფლების პირველი პირები დაუფარავად გამოხატავდნენ თავის გაღიზიანებას კოსოვოს დამოუკიდებლობის აღიარებისა და ნატოს ბუქარესტის სამიტზე მიღებული გადაწყვეტილების თაობაზე. მაგრამ სამწუხაროდ მაშინ საერთაშორისო საზოგადოებამ არ გასცა სათანადო პასუხი მოსკოვის პროვოკაციულ განცხადებებსა თუ ქმედებებზე. საქართველოს ხელისუფლების უმაღლესი ოფიციალური პირები ხაზს უსვამდნენ, რომ რუსეთი თანმიმდევრილად ემზადებოდა სამხედრო კონფრონტაციისთვის, მაგრამ ამ შემთხვევაშიც საერთაშორისო საზოგადოებამ სათანადოდ არ აღიქვა ქართული მხარის გაფრთხილება, რაც შემდგომში შეფასდა კიდეც დასავლეთის პოლიტიკის სერიოზულ შეცდომად. საომარი მოქმედებების დასრულების ერთი წლის თავზე ხშირად საუბრობენ იმაზე, შეიძლებოდა თუ არა ამ კონფლიქტის თავიდან აცილება. მეც არა ერთხელ დამისვამს საკუთარი თავისთვის ეს კითხვა. მაგრამ რაც უფრო ღრმად ვაანალიზებ, უფრო მეტია ფაქტობრივი დასტური იმისა, რომ რუსეთის ფედერაციას გადაწყვეტილი ჰქონდა ნებისმიერ ფასად შეეცადა შეეცვალა საქართველოს ევროატლანტიკურ ინსტიტუტებში ინტეგრაციისაკენ მიმავალი გზა. შეეწყვიტა ენერგომატარებლების ტრანზიტი საქართველოს ტერიტორიიდან და შეეჩერებინა საქართველოს დემოკრატიულ სახელმწიფოდ ჩამოყალიბება. როგორც შემდგომში განვითარებულმა მოვლენებმა ცხადყო, მხოლოდ საქართველოს სუვერენიტეტზე და დამოუკიდებელ არჩევანზე უარის თქმა შეიძლება გამხდარიყო ის საფასური, რომელიც ომს თავიდან აგვაცილებდა, ისიც ტერიტორიების დაბრუნების არანაირი გარანტიით. ომის წამოწყების სცენარი ეფუძნებოდა მარტივ გათვლას, რომ ე.წ. სეპარატისტებს იერიში უნდა მიეტანათ ქართულ დასახლებულ პუნქტებზე, რაც აუცილებლად გამოიწვევდა რეაქციას საქართველოს ხელისუფლების მხრიდან. რეაქციის არქონა კი თავისთავად პოლიტიკური და მორალური სუიციდი იქნებოდა. ჩვენი ინფორმაციით, რუსეთს იერიში აფხაზი სეპარატისტების ხელით კოდორის ხეობაზე უნდა მიეტანა. ბაღაფშმა უარი განაცხადა კოდორის შეტევაზე. სამაგიეროდ კოკოითი ადვილად დათანხმდა, რამაც შესაძლებლობა მისცა რუსეთის პროვოკაციების კერა გადაეტანა ცხინვალის რეგიონის ტერიტორიაზე. ქართველი ჯარისკაცებისა და პოლიციელების თავდადებამ რამდენიმე ძვირფასი დღე მოგვაგებინა, სანამ საზაფხულო არდადეგების პირობებში საერთაშორისო საზოგადოებას მობილიზაცია და ჩვენზე ფოკუსირება მოეხდინა. შედეგად მივიღეთ უპრეცედენტო მორალური მხარდაჭერა მთელი რიგი სახელმწიფოების ლიდერებისა და სხვადასხვა ერების მხრიდან, რომლებიც რუსთაველზე ქართველი ხალხის გვერდით დადგნენ განსაცდელის ჟამს. ევროკავშირის თავჯდომარე ქვეყნის, საფრანგეთის მეცადინეობით კი შესაძლებელი გახდა 12 აგვისტოს ცეცხლის შეწყვეტის თაობაზე დოკუმენტზე შეთანხმების ხელმოწერა. მიუხედავად იმისა, რომ ამ ხელშეკრულებაზე რუსეთის პრეზიდენტის, მედვედევის ხელმოწერაც არის, რუსეთი ფაქტიურად არ ასრულებს 6-პუნქტიანი ხელშეკრულების უდიდეს ნაწილს. მან არათუ გაიყვანა საკუთარი შეიარაღებული ძალები ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ ომის წინარე პოზიციებზე, არამედ დაამატა ჯარები და დაიწყო სამხედრო ბაზების მშენებლობა ორივე ოკუპირებულ რეგიონში. უფრო მეტიც, საკმაოდ მძიმე პოლიტიკური ფასის სანაცვლოდ, კერძოდ ვეტოს უფლების გამოყენებით, რუსეთმა დაბლოკა საქართველოს ტერიტორიაზე ეუთოსა და გაეროს დამკვირვებელთა მისიების საქმიანობა, რამაც გააშიშვლა რუსეთის დამოკიდებულება და აჩვენა მისი ჭეშმარიტი როლი და ადგილი ამ კონფლიქტთან მიმართებაში. მეტად მნიშვნელოვანია იმის ხაზგასმა, რომ 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდგომ ჩვენ თვისობრივად ახალ რეალობაში ვიმყოფებით, როგორც კონფლიქტის მეთოდოლოგიის განსაზღვრის, ასევე საერთაშორისო თანამეგობრობის ჩართულობის თვალსაზრისით. დღეს საქართველოში მოქმედებს ევროკავშირის სადამკვირვებლო მისია, რომლის მანიპულირებაც რუსეთს არ შეუძლია და რომლის სამომავლოდ გაფართოების თაობაზე უკვე მიმდინარეობს მოლაპარაკებები. ეს მისია უკვე იქცა რუსეთის შესაძლო განმეორებითი აგრესიის წინააღმდეგ ძლიერ შემაკავებელ ფაქტორიად. ომის შემდგომ რეალობაში ამოქმედდა კონფლიქტის მოგვარების საერთაშორისო მექანიზმი, ჟენევის მოლაპარაკებების ფორმატი, სადაც რუსეთი მხარედ არის წარმოდგენილი და აღარ გააჩნია მშვიდობიმყოფელის როლი. ასევე ამ პროცესში აქტიურად ჩაერთნენ ორივე ოკუპირებული ტერიტორიების არასეპარატისტული მოსახლეობის წარმომადგენლებიც, რომლებსაც ადრე დაინტერესებულ მხარეთაც არ განიხილავდნენ. აღსანიშნავია, რომ რუსეთმა ვერ მოახერხა თავისი სამხედრო გამარჯვება დიპლომატიურ გამარჯვებად ექცია და მანამ, სანამ საქართველოს ტერიტორიების მეხუთედი ოკუპირებულია, რუსეთს ყოველთვის ექნება ოკუპანტის სტატუსი. კრახი განიცადა მისმა მცდელობებმა, რომ ვინმეს მაინც ეღიარებინა ოკუპირებული ტერიტორიების დამოულიდებლობა. ვერ მოახერხეს დანარჩენი მსოფლიოს დარწმუნება, რომ უნდა არსებობდეს ექსკლუზიური გავლენის ზონები. ამრიგად, საქართველოსთან და ოკუპაციასთან მიმართებაში, რუსეთი სრულ საერთაშორისო იზოლაციაში მოექცა. რა თქმა უნდა, ეს სიტუაცია თავისთავად კონფლიქტს არ გადაჭრის, მაგრამ სერიოზულ ბაზისს ქმნის ერთადერთი იარაღის, დიპლომატიის ეფექტურად ასამოქმედებლად. არ მეგულება საქართველოში რეალური პოლიტიკური ძალა, რომელიც ოდესმე დათმობს ქვეყნის სუვერენიტეტს, მის ტერიტორიულ მთლიანობას, დემოკრატიულ ღირებულებებსა და საგარეო-პოლიტიკურ კურსს და თავისი მოქალაქეების უსაფთხოებას. ამდენად, ბრძოლა გრძელდება და ის გაგრძელდება სანამ რუსეთის ბოლო ჯარისკაცი არ დატოვებს საქართველოს ტეროტორიას. რუსეთის მცდელობაც შეცვალოს ევროპის ფარგლები ძალისმიერი მეთოდებით, ისტორიულ პარალელებს მხოლოდ ჰიტლერთან და სტალინთან ავლებს. ამბობენ ისტროია ფარსის სახით მეორდებაო და ეს ფარსიც იგივე ფინალით დამთავრდება, რითიც წინა ისტორია – ტოტალიტარული და იმპერიული პოლიტიკის მარცხით და ბერლინის კედლის დანგრევით. ჩვენი საქმეა ამ ფინალის მოახლოებას შეუწყოთ ხელი.
More ...